Home » Thenie

Etiketë: Thenie

Thënie nga Sokrati

– Jam i dituri ndër gjallët, se e di një gjë, e di se nuk di asgjë.

Ka vetëm një mirë: dituria. Dhe vetëm një keqe: padituria.

Mos u ngut zësh miq, por, kur t’i zësh, mos i braktis

Ai dëshiron ta ndryshoje botën, fillimisht duhet ndryshojë veten e tij.

Për ta gjetur vetveten, mendoni për vetveten.

– Fitimi i emrit përkthehet përpjekjet për qenë çka dëshiron.

Gjithë shpirtrat e njerëzve janë pavdekshëm, por shpirtrat e drejtëve janë edhe pavdekshëm, edhe hyjnorë.

– Lëviz vetë, përpara se lëvizësh botën.

Për sa i përket martesës ose beqarisë, vendos vetë, o njeri, por ta dish mirë se ke për t’u penduar.

– Martohu, patjetër. Por ra gruaja e mirë, do jesh i lumtur; po ra e keqe, do bëhesh filozof.

Reklama

Të investosh për pamjen tënde dhe të investosh për arsimin dhe kulturën tënde

investosh për pamjen tënde, do thotë paguash për tërhequr vëmendjen e tjerëve…

Ndërsa investosh për arsimin dhe kulturën tënde, do thotë t’i bësh tjerët ‘paguajnë’ për vëmendjen tënde!

Thënie të ndryshme – Fjalë të urta popullore

Daja dajë, djathi me pare

Dajaku ka dalë nga Xheneti

Dardha e ka bishtin prapa

Dardhaxhisë, dardha mos i shit

Darka e lehtë, gjumi i lehtë

Dasëm pa mish nuk bëhet

Dasma e shokëve dhe lufta e huaj, janë lehta

Delet ndahen nga tufa, i han ujku

Dembelin dhe fukarallëkun e gjen një grazhd

Dera e burgut çilet, ndërsa ajo e vorrit jo

Derri qengja nuk pjell

Deshi, s’deshi, qeshi

Deti këmbë s’kalohet

Deti me shkop nuk turbullohet

Detit i ka hije vala, burrit i ka hije fjala

Dëbora është e bukur por than këmbët

Dëgjo ç’thotë i pari, por mos e harro fundit

Dëm i njërit, fitim i tjetrit

Dëshira lind zotësinë

Dëshira mund kënaqet vetëm me anë shpresës

Dhëmbët e shëndoshë, pleqëria e fortë

Dhia është lopa e fukarait

Dhjamë nga pleshti s’nxirret

Dija është dritë, padija terr

Dikush përgjigjen e ka gojë, dikush xhep e dikush shtëpi

Dikush është fukara përjashta e zengin përbrenda

Dikush është zengin përjashta e fukara përbrenda

Dimri është për pasurit, vera për fukara

Dita e mirë shihet mëngjes

Dita ka sy, nata ka veshë

Dita pa punë, nata pa gjumë

Dita pa punë lodhë shumë se nata pa gjum

Dita pa punë lodhë shumë se dita me punë

Ditë e re, nafakë e re

Dita e marsit e fjalët e gruas re, s’besohen kurrë

Dituria është si pushka luftë

Dituria nuk falet, por fitohet

Dituria nuk ka kufi e as nuk ka shtëpi

Djali i mirë ta çel derën, djali i keq ta vën ferrën

Djali i përkëdhelur, s’bëhet burrë i mirë

Djalin martoje kur duash, vajzën kur mundesh

Djalit mirë edhe mos t’i lësh pasuri, e vë, ligut edhe po t’i lësh, e
prish

Djalli e fsheh, avokati e nxjerr

Djalli fle, ti e zgjon

Doket kinxh, e del dash

Doket dash, e del kinxh

Dora e huaj nuk kruan si e jotja

Dora e thatë nuk puthet

Dreqi s’ka dhen, e shet lesh

Drurin me pemë, e gjuajnë me gurë

Drutë blihen, pa zënë dëbora

Duaj, duan

Duhani e rakia kanë dalë nga helmi e mërzia

Duhen shumë mend mund shoqërohesh me njerëz pa mend

Duhet parë ujkun parë, se po pa ai i pari, ha

Duhet shfrytëzohet mirë koha, sepse jeta nga koha përbëhet

Duke ngrënë, vjen oreksi

Duke pyetur, gjen Stambollin

Duket dita me gdhirë, duket bima me mbirë

Duro zemër, e mos plas, se dij shumë, po s’mund flas

Dy atllarë një kunj s’lidhen

Dyfek vrasë vet, nuk ka

Dy fqinjë mirë bëjnë sa një vëlla

Dy herë flitet vetëm mulli

Dy kunguj nën sqetuj, nuk mbahen

Dy mace, mundin një qen

Dy shaka, bëjnë një vërtetë

Dy rrahura s’durohen, se dy ngrëna bëhen

Dy sëmurë, mundin një shëndoshë.

E keqja vjen me këmbët e kalit dhe ikë me këmbët e breshkës

E keqja vjen shpesh nga ata janë shumë uritur so shumë ngopur

E lehtë është barra shpinë huaj

E liga vjen nga s’e pandeh

E lirë është kripa Durrës, po e ngre qiraja udhës

E mira duhet kërkuar, e keqja vjen pa kërkuar

E mira e hallkut e e zeza e vetes

E mira e ka mirën, e keqja e ka keqen

E mira lartëson, e keqja turpëron

E ngrëna e ligë sjell dergjen, e dergja sjellvdekjen

E sotmja e qesh djeshmen

E thëna dhe e bëra janë shumë larg

E treta e vërteta

E vërteta e vërtetë, por kohë e vend vet

E vërteta s’i pëlqen gjithkujt

Ec e bridh ngado, por shtëpinë mos e harro

Edhe ai u martua edhe ai s’u martua, dy pishman u bënë

Edhe atij ka dije mbi gjithë, i duhet mësojë

Edhe durimi ka një kufi

Edhe i fikun edhe i koritun

Edhe kau ka gjuhë madhe, por s’flet dot

Edhe macen kur ta ngacmosh, grithë

Edhe pula qorre, gjen ndonjë kokërr

Edhe shakaja e ka kohën dhe vendin e vet

Edhe sytë t’i nxjerr evladi, prap e don

Edhe jesh i bardhë si bora, nuk i shpëton gojës keqe

Eja, baba, tregoj arat

Emri i mire fitohet me shumë punë mira dhe humbet me një ligë

Është e dyshimtë ndershmëria e atij thotë se s’ka njeri ndershëm botë

Është zotësi e madhe dish si duhet trajtuar mundurit

E bën mizën bullë, qimen tra

E di luga çka ka vegshi

E do shiun, por arën e vet

E drejta ka rrugën e gjatë, por vjen

E dua nipin se do marrë hakun me t’im birë

E gjuan gurin dhe e fsheh dorën

E keqja s’harrohet, e mira po

E keqja s’ka fund

Ca nga ca viçi bëhet ka

Cjapi me brirë i prin kopesë

Copën e madhe daje, fjalën e madhe përbijë

Çështë një ditë, s’është përditë

Ç’ha goja, tregon boja

Ç’kanë bërë parët, i paguajnë pasmit

Ç’ mbjellësh do korrësh

Çdo e përpjetë ka një tatëpjetë

Çdo fillim ka edhe mbarim

Çdo gjë vend vet, çdo punë kohë vet

Çdo mësim e ke fitim

Çdo pësim është mësim

Çfarë gatuan atë do hash

Çka ban baba, e hjek i biri

Çka bën i keqi, s’bën as dreqi

Ç’ke shtëpi, tregon fëmija, ç’ke shpirt tregon rakija

Çka mos duash për vete, mos ia qit vëllait

Çka ndjen zemra, atje shkon mendja

Çka s’ngop syrin, s’ngop as barkun

Çka bahet n’kojshi, prite edhe shtëpi

Çka ta bën goja s’ta bën armiku

Çka hedhësh det, e gjen krip

Çkull dhëmbin, shëndoshet koka

Ç’mund bëjë një kalë një karrocë shkatërruar?

Çon një kashtë e dalin gjashtë

Çorba e lirë t’i djeg buzët

Buka prej qielli s’vjen

Bukuria dhe pasuria s’janë përgjithmonë

Bukuria dhe mençuria nuk shkojnë bashkë

Bukuria e gruas duket mëngjes

Bukuria një ditë, veprat një jetë

Bukuria habitë, bukuria koritë

Burgu është varr për gjalli

Burgu e ka derën e madhe për hy, por vogël për dalë

Burgu për burra është

Burrat besojnë se bota është e krijuar vetëm për ta

Burrë i mirë sofër huaj mos u bën

Burri lidhet për fjalet, kau për brinjtë

Burri me dy gra, këmishën pa la

Burri shtëpi, si kërcu i zi

Burri një herë ka lindur, një herë edhe do vdesë

Burri për gruan është si çatia për shtëpinë

Burri s’matet me pëllëmbë por me zemër

Burri mbytë ose ta falë, i ligu as mytë as ta falë

Butësia mund fitojë gjithçka, përveç pasurisë

Buza gaz shëndeti pa masë

Buka prej qielli s’vjen

Bukuria dhe pasuria s’janë përgjithmonë

Bukuria dhe mençuria nuk shkojnë bashkë

Bukuria e gruas duket mëngjes

Bukuria një ditë, veprat një jetë

Bukuria habitë, bukuria koritë

Burgu është varr për gjalli

Burgu e ka derën e madhe për hy, por vogël për dalë

Burgu për burra është

Burrat besojnë se bota është e krijuar vetëm për ta

Burrë i mirë sofër huaj mos u bën

Burri lidhet për fjalet, kau për brinjtë

Burri me dy gra, këmishën pa la

Burri shtëpi, si kërcu i zi

Burri një herë ka lindur, një herë edhe do vdesë

Burri për gruan është si çatia për shtëpinë

Burri s’matet me pëllëmbë por me zemër

Burri mbytë ose ta falë, i ligu as mytë as ta falë

Butësia mund fitojë gjithçka, përveç pasurisë

Buza gaz shëndeti pa masë

Bëj shyqyr paktës, vijë e shumta

Bëje si ta bësh, pa e bërë mos e lësh

Bëji nder qenit, ai kafshojë këmbën

Bëni si them unë, mos bëni si bëj unë

Bërtiti bijës, dëgjojë nusja

Bejlerët rrallë lindshin, e shpesh vdekshin

Besnik bëhu, e besë mos zin

Beu nuk i la bujkut as vend për varr

Bie guri mbi vorbë, e mjera vorbë; bie vorba mbi gurë, po e mjera vorbë

Bie një fjalë e nxjerr një mijë tjera

Bylbyli njihet këngë, njeriu punë

Bima e keqe rritet kudo

Bisha e rreptë është kur t’i sulmohen klyshtë

Bisha tërbohet keq kur e sheh se i vjen fundi

Bleta din si bëhet mjalta

Borxhi i harruar, vjen ditë shtërnguar

Bota është helm e mjaltë e përzier

Brengat janë armiqtë e jetës

Budallën mos e vet se t’kallxon vet

Buka bark, forca shtat

Buka s’ka turp

Buka mban fytyrën, yndyra shkëlqen fytyrën

Bukë e kripë e zemër

Bukë e qepë dhe shëndet

Babai len djalin e mirë pas, nuk vdes

Babanë e mirë nderojë, babanë e keq duroje

Bajrami i vogël s’falet para t’madhit

Barrën e kalit mos ia ngarko gomarit

Bashkimi bën fuqinë, ndasia ligështinë

Bëj gosti, provosh mikun

Ai nuk dëgjon miskojën, se dëgjon as tupanin

Ai s’punon si burrë, rrin e qan si grua

Ai shpejt dashurohet, shpejt dëshprohet

Ai shumë flet, gjë dritë nuk çet

Ai ta ban rrafsh, ka qef me t’dalë kodër

Ai ta don mirën, flet, ai s’ta don, vetëm shikon

Ai thotëunë jam unë”, ai hup gjithkun

Ai vjedh një vezë, vjedh edhe një buall

Ajo s’arrihet, duket e ëmbël

Ajo s’ pëlqen ty ta bëjnë, mos ua bëj tjerëve

Amerika jep një thele dhe merr një pelë

Ata kërkojnë gjithnjë kenë drejtë, gati asnjëherë nuk kanë drejtë

Ara me viça s’lavrohet

Ariu nuk rron duke lëpirë shputat

Armiku i vjetër kurrë stë bëhet mik i mirë

Armiku, kur mori pendën dorë, si deshi shkroi

Armikut mos ia trego vërtetën

Armiqtë e shumicës njerëzve janë ata nuk u japin gjë atyre

As hasmin mos e pafsh pa punë

As me miq e as me anmiq, gojën mos e fëlliq

As ujë mos pi krua pushtetit

Ashtu qoftë e sherr mos qoftë

Asnjë shtëpi nuk kënaq si e jotja

Atë derë s’e çel çelësi, e çel paraja

Atë punë s’e bën dot vetë, mos kërko t’i gjesh metë

Atë nuk e don thuaji: “ pafsha pa punë”

Atje ku fle uji, është i thellë

Atje ku thonë se ka dredhëza shumë, merre shportën e vogël

15 thëniet epike të Esat Stavilecit

Akademiku tashmë i ndjerë Esat Stavileci,
varrimi i cilit do bëhet sot pasdite, ka lënë pas vetës kontribute
çmueshëm shkencore e filozofike. poshtë janë paraqitura 15-të
thëniet e tij epike, të shkëputura nga ligjërata e tij

Shkrimi i
tij me rastin e daljes pension si ligjërues Universitetin e
Prishtinës, i ngjanë ndonjë punimi filozofit gjerman Friederich
Nietzsche.Ata kanë pasur rastin lexojnë librat e Niçes, veçmas
“Zarathrustën”, e dinë atë libër mund nënvizohet gati çdo
rresht. Njëjtë ngjan edhe me shkrime caktuara profesor Stavilecit,
e veçmas fjalimin e tij tashmë po konsiderohet si testamenti tij.
poshtë janë disa nga thëniet e tij mbreslënëse.
E
pranoj se kam lindur me fat. Fati i madh i njeriut është lindësh
me fat! Me fat është ta meritosh lindjen! Kush e meriton lindjen, e ka
lehtë vdekjen”!

Nëse nuk di se kush je, nuk do dish as kush do jesh”.
Kam ecur nëpër një rrugë mesme, sepse shumë herët kishin mësuar se mesi është i artë”.
“Lartësia e bjeshkës “nuk matet me sy”, porme këmbë!”. jetën time kam ecur këmbë, mos mashtrojnë sytë!”
“Jeta është një mësim mund mësohet”, por nuk mund porositet!”.
“Shpresa është “pasuria e madhe” e atyre s’kanë asgjë!”
“Ti je ai tjerët mendojnë për Ty, e jo ai mendon për vetën tënde!”
“Asnjëherë nuk kam kaluar faqën e dytë pa e mësuar parën! Askush nuk ka mësuar vrapojë para se mësojë ecë!”
“Sillemi
me padrejtësi ndaj jetës. Gjysmën e jetës e përmbushim me dëshira, e
gjysmën tjetër me paknaqësi për mospërmbushjen e tyre”.

“Kujdes
se edhe budallenjtë bëjnë garë: kush është budalla se tjetri! Edhe
budallenjtë bëhen rresht: u prin budallai i madh!”

“Shoqërohuni
me vjetrit”, mund mësoni shumë; mosu shisni mend”
me “vegjëlve”, dukeni mëdhenj!”

“Eshtë politikan i mirë vetëm ai “bën gjumë rahatshëm!”.
“Ora nuk është vetëmpër ta mbajtur”, por edhepër t’iu përmbajtur!”.
“Zgjedhjet vendosin se “kush do qeverisë”, e jo “çfarë do jetë qeverisja”.
vdesësh i ndershëm është shumë se jetosh i ndershëm”. (lajmi.net)