Te

TE <i>I. ndajf.
1. Përdoret për lidhur dy fjali midis tyre si fjalë lidhëse ose si ndajfolje lidhore me vlerën e një përemri lidhor me parafjalë. Kujto vendin te ke lerë!
2. Ku. Ja tek është! Ja tek e ke! Ja tek po vjen.
3. Si, qysh. Si e tek është? Si bëjmë e tek bëjmë. II. parafj.
1. Përdoret me një emër rasës emërore, dhe bashku me shënon vendin a sendin ku a pranë cilit ndodhet dikush a diçka ose kryhet një veprim.
Te shtëpia. Te fshati me dalë. Tek ana e lumit (e rrugës). Te rrëza e malit.
Te pragu i derës. Isha te miqtë (te shoku). Mbeti te fqinji. mbështetemi te populli!
I rri te kryet.
2. Përdoret me një emër rasës emërore dhe bashku me shënon vendin ose njeriun, drejt cilit lëviz dikush a diçka. Shkoi tek i ati (tek e ëma, tek i biri, te shokët). Erdhi te gjyshi (te nëna, te plaku). Arritën deri te maja (te qafa) e malit.
3. Përdoret bashkëvajtje me parafjalën nga dhe me emra e përemra për treguar se veprimi, gjendja a diçka tjetër kalon ose shtrihet nga një kohë një tjetër, nga një vend një tjetër, nga një njeri një tjetër etj. Nga njëri tek tjetri. Nga ai tek unë. Nga ajo kohë te kjo kohë. Nga njëra palë tek tjetra.
III lidh. 1. Kur. Tek po punonte. Tek po ecte. Tek po rrinte. Tek po hante. Tek e pa. Tek s’vdiq atëherë, s’vdes .
2. Ku. Atje tek je ti, jam edhe unë. Tek buron uji i kulluar..
* Tek e fundit shih te FUNDIT (i,e).

Reklama