Ato

ATO <i>përem.1. vetor. Tregon frymorë a sende ( shënuar nga emra gjinisë femërore), zihen gojë, por nuk janë aty; zëvendëson një emër gjinisë femërore ( numrin shumës), është përmendur pak parë ose do përmendet pas. Ato vetë pikërisht ato. Me to. Pas tyre.
2. dëft. Tregon frymorë a sende ( shënuar nga emra gjinisë femërore), ndodhen larg folësit se frymorët a sendet e tjera atij lloji; zëvendëson një emër gjinisë femërore ( numrin shumës), është përmendur parë se një tjetër; kund. këto. Ato atje. Ja ato. Ato vajza. Ato male. Ato vende.
3. dëft. Përdoret me një emër gjinisë femërore numrin shumës për treguar pjesën e kohës, shënohet nga emri ose është përmendur parë. Ato kohë.
Ato vite. Ato ditë. Ato çaste.
4. dëft. Përdoret para një fjalie varur, e cila përcakton frymorët a sendet tregon përemri ( shënuar nga emra gjinisë femërore numrin shumës), ose para një fjalie kryefjalore, e cila përcakton frymorët a sendet, zëvendëson përemri; përdoret për treguar ose për zëvendësuar frymorët a sendet përmenden parë me një cilësi a tipar caktuar. Një nga ato vajzat e kooperativës. Nëpër ato fushat e gjelbëruara.
5. dëft. libr. Përdoret vend një emri gjinisë femërore ( numrin shumës) për mos u përsëritur emri. Si vendet malore, edhe ato fushore.
6. dëft. Përdoret për treguar mënyrë përgjithësuar mendimet, çështjet ose rrethanat përmenden parë ose plotësohen pas. Ato dinte i tha gjitha.
7. përd. em. bised., përb. Gratë e përdala.
* Ato grave euf. zakonet, përmuajshmet e grave. ato (e sipër) ndërkaq, atë kohë. S’bie ato ujëra edhe poh. shih tek UJ/Ë,~I.

Reklama