Reklama

As

AS <i>I m.1. Letër loje, e para ngjyrën e vet, ka vetëm një shenjë mes, njëshi.
Asi spathi (kupë). Hedh asin. Man me as.
2. edhe ~Ë, ~ËT fig. Njeri i shquar, me aftësi veçanta një fushë caktuar. As i skuadrës futbollit. As i kinematografisë. As i aviacionit.
* doli asi fitova, eci.
AS <i>II m. hist.Monedhë e vogël romake prej bakri. Okë e as fare lirë.
AS <i>I. lidh.
1. Përdoret fjalitë mohuese, e përsëritur para gjymtyrëve homogjene ose para fjalive bashkërenditura. As ujë, as bukë. As e njoh, as e di. As me hahet, as me pihet. As jap, as marr. As vrenjtet, as kthjellohet.
2. Përdoret para gjymtyrës fundit, homogjene me gjymtyrët e mëparshme njëjtës fjali mohuese. Nuk e takova vëllanë, as nipin.
3. Përdoret e përsëritur para gjymtyrëve një fjalie, cilën zakonisht folja me mohimin nënkuptohet. As po, as jo. As mirë, as keq. As sot, as mot. As unë, as ti.
As andej, as këtej.
4. Përdoret një varg togjesh qëndrueshme frazeologjike me vlerë mohuese.
As ngroh, as ftoh. As mish, as peshk. As nam, as nishan. As qiell, as tokë. As turbullon, as kthjellon.
II. pj.
1. Përdoret zakonisht me folje për grishur dikë fillojë flasë a veprojë, për zbutur një urdhër a për ta paraqitur si lutje ose për shprehur qëndrimin emocional folësit. As ia merr një kënge. As na thua. As flet një fjalë! As m’i fal ti sytë e zez.
2. Përdoret, e ndjekur shpesh nga edhe, për përforcuar me shumë mendimin shpreh fjalia, me kuptim afërt me «qoftë (edhe)», «bile, madje». As unë nuk e di. As edhe një.
3. Përdoret zakonisht krye një fjalie, e ndjekur nga , për përforcuar mohimin, vend pjesëzës nuk ose bashku me . As nuk e pa. As e kishte ndër mend. As do t’ja dijë.
4. Përdoret kur flitet për kohë, moshë, madhësi etj., ende nuk është arritur, nuk është plotësuar. As dy ditë punë. As pesë minuta. As gjashtë muajsh. As dy hapa larg.
AS- <i>fjalëform.Pjesë e parë me kuptim mohues ose përforcues e disa përemrave përngjitur dhe e disa ndajfoljeve përngjitura; p.sh. askush, asgjë, asnjëherë, aspak, askund etj.

Reklama