Home » Djemtë e Harvardit “bëjnë” Rusinë

Djemtë e Harvardit “bëjnë” Rusinë

Janine R. Wedel

 

Pas 7 vitesh “reformë” ekonomike financuara nga miliarda dollarë ndihma amerikane dhe tjera perëndimore, huashë financuara dhe borxhesh rishikuar, shumica e popullit rus e gjejnë veten keq ekonomikisht. Shtytja privatizuese ishte supozuar mblidhte frutat e tregut lirë ndihmoi krijohej një sistem kapitalist manjatësh, favor një oligarkie korruptuar politike ka përvetësuar qindra milion dollarë dhe ka plaçkitur pasurinë e Rusisë.

Arkitekti i privatizimeve qe ish Zëvendëskryeministri i Parë Anatoly Chubais, një i përkëdhelur i establishmenteve financiare amerikane dhe perëndimore. Menaxhimi drastik dhe i korruptuar i tij e bënë jashtëzakonisht jopopullor. SipasThe New York Times”, aimund jetë njeriu i urryer Rusi”.

Thelbësore për implementimin e politikave Chubais qe mbështetja entuziaste e administratës Clinton dhe përfaqësuesi kyç i saj për asistencën ekonomike Moskë, Harvard Institute for International Development (HIID). Duke përdorur prestigjin e emrit Harvard dhe lidhjet administratë, zyrtarët e HIID-së fituan një kartabiankë virtuale për programin e ndihmës ekonomike amerikane Rusi, me mbikëqyrje minimale nga agjencitë qeveritare e përfshira. Me këtë akses dhe aleancën e tyre ngushtë me Chubais dhe rrethin e tij, ata me sa duket përfituan. Megjithatë, pak amerikanë janë vetëdijshëm për rolin e HIID-së privatizimet ruse dhe keqpërdorimin e dyshuar fondeve taksapaguesve.

një simpozium për investimet amerikano – ruse John F. Kennedy School of Government Harvard University, Yuri Luzhkov, kryebashkiaku i Moskës, bëri atë për shumë prej pjëmarrësve mund jetë dukur si një referim i pasjellshëm ndaj nikoqirëve tij. Pasi ka fshikulluar Chubais dhe politikat e tij monetare, sipas një raportimi eventit, Luzhkov “evidentoi Harvard për dëmin e shkaktuar ekonomisë ruse nga ana e këshilltarëve tij, cilët e inkurajuan qasjen e gabuar Chubais ndaj privatizimeve dhe politikave monetare”. Luzhkov po i referohej HIID-së. Chubais, cilit i qenë deleguar pushtete mëdha mbi ekonominë nga ana e Boris Yeltsin, u largua spastrimin e marsit këtij fundit, por maj ju dha një post pafundësisht fitimprurës si kreu i Unified Energy System, monopoli i elektricitetit vendit. Disa prej aktorëve kryesorë me projektet e Rusisë Harvard duhet ende përballen me një llogaridhënie, por kjo mund ndryshojë nëqoftëse një hetim aktual nga ana e qeverisë amerikanë rezulton hapje çështjesh penale.

Aktivitetet e HIID-së Rusi na japin disa mësime paraprake lidhur me shkeljen e besimit nga këshilltarë huaj duhet jenë çinteresuar, arrogancën e Shteteve Bashkuara dhe gjithë politikën e mbështetjes për një grup ashtuquajturish reformatorë rusë. Historia e HIID-së është një histori familjare sagën e katastrofave politikës jashtme amerikane vazhdim krijuar nga ata thuhet janë mirët dhe zgjuarit”.

Gjatë fundit verës dhe vjeshtës vitit 1991, teksa shteti sovjetik po shkërmoqej, Profesori i Harvard Jeffrey Sachs dhe ekonomistë tjerë perëndimorë morën pjesë mbledhje një daçë jashtë Moskës, ku reformatorë rinj proYeltsin planifikuan ardhmen ekonomike dhe politike Rusisë. Sachs u bashkua me Yegor Gaidar, arkitektin e parë e reformës ekonomike Yeltsin, për promovuar një plan “terapisë shokut” eliminonte me shpejtësi shumicën e kontrollit ndaj çmimeve dhe subvencioneve kishin mbështetur për dekada me radhë jetët e qytetarëve sovjetikë. Terapia e shokut prodhoi shumë shok – jo e pakta, hiperinflacioni arriti një masë për 2500% – sesa terapi. Një prej rezultateve qe avullimi i shumë prej kapitalit potencial investuese: kursimeve substanciale rusëve. nëntor 1992, Gaidar qe nën sulm për politikat e tij dështuara dhe shpejt u mënjëanua. Kur Gaidar ndodhej nën sulm, Sachs i shkroi një dokument një prej kundërshtarëve kryesorë Gaidar, Ruslan Khasbulatov, Spiker i Sovjetit Suprem, atë kohë Parlamenti rus, duke i ofruar këshilla dhe ta ndihmonte siguronte ndihmë perëndimore dhe kontakte Kongresin amerikan.

Këtu hyn skenë Anatoly Chubais, një 42 vjeçar anglishtfolës aspironte bëhej kapitalist, i cili u bë Cari ekonomik i Yeltsin. I përkushtuar ndaj “reformës radikale”, Chubais premtoi ndërtonte një ekonomi tregu dhe flakte tej mbeturinat e komunizmit. U.S. Agency for International Development (USAID), pa përvojë ish Bashkimin Sovjetik, u kandis menjëherë t’ia dorëzonte përgjegjësinë për rimodelimin e ekonomisë ruse HIID-së, e cila ishte formuar 1974 për asistuar vendet me reforma sociale dhe ekonomike.

HIID-ja kishte mbështetës lartë administratë. Njëri prej tyre ishte Laërence Summers, vetë ky një ish profesor ekonomie Harvard, cilin Clinton e emëroi Nënsekretar Thesarit për Çështjet Ndërkombëtare vitin 1993. Tani Nënsekretar i Thesarit, Summers kishte lidhje vjetra me kryesorët e projektit Harvard Rusi dhe projektin e tij vonshëm Ukrainë. Summers zgjodhi një Ph.D. nga Harvard, David Lipton ( kishte qenë Zëvendëspresident i Jeffrey D. Sachs and Associates, një kompani konsulence), ta bënte Zëvendësasistent Sekretarit Thesarit për Europën Lindore dhe ish Bashkimin Sovjetik. Pasi Summers u promovua si Nënsekretar, Lipton lëvizi postin e vjetër tij, duke marrë “përgjegjësi mëdha” për gjitha aspektet e politikës zhvillimit ekonomik ndërkombëtar. Lipton shkroi dokumenta shumtë me Sachs dhe shërbeu me misione konsulence Poloni dhe Rusi. “Jeff dhe David vinin gjithmonë bashkë [ Rusi]”, thotë një përfaqësues rus FMN. “Qenë si një çift i pandashëm”. Sachs, i cili u emërua Drejtor i HIID-së 1995, loboi dhe përfitoi grante USAID-it për institutin punonte Ukrainë vitet 1996 dhe 1997.

Andrei Shleifer, një emigrant rus dhe tashmë një profesor ekonomie Harvard 30-at, u bë Drejtor projektit për Rusinë i HIID-së. Gjithashtu, Shleifer ishte një i përkëdhelur i Summers, me cilin ai përfitoi paktën një grant fondacionit. Summers shkroi artikullin promovues për “Privatizing Russia” (një libër i 1995 i shkruar nga Shleifer dhe i financuar nga HIID-ja) ku deklaronte se “autorët bënë gjëra jashtëzakonshme Rusi dhe tani kanë shkruar një libër mrekullueshëm”.

Një tjetër lojtar i Harvard qe një ish konsulent i Bankës Botërore i quajtur Jonathan Hay, një bursist Rhodes kishte ndjekur Institutin Pushkin për Gjuhën Ruse Moskës. vitin 1991, ende Harvard Law School, ai u bë këshilltar i lartë ligjor GKI, komiteti i ri i privatizimeve i shtetit rus; një vit vonë u Drejtor i Përgjithshëm HIID-së Moskë. Djaloshi Hay mori pushtete mëdha mbi kontraktorët, politikat dhe specifikat e programit, jo vetëm kontrollonte aksesin rrethin e Chubais, por shërbente edhe si zëdhënës i tij.

Lavdërimet e para për HIID-në nga USAID-i për punën Rusi erdhën 1992, gjatë administratës Bush. Gjatë 4 viteve ardhshme, me mbështetjen e administratës Clinton, instituti do shpërblehej me 57.7 milion dollarë – nga ku 17.4 milion pa asnjë lloj tenderi. Për shembull, qershorin e 1994 zyrtarë administratës nënshkruan një dokument i mundësonte HIID-së përfitonte 20 milion dollarë për programin e tij reformës ligjore ruse. Miratimi i shume tillë madhe si një “amendament” jokonkurrues ndaj një shume shumë vogël (shuma fillestare e institutit ishte 2.1 milion) ishte tejet i pazakontë, siç qe edhe citimi i konsideratave “politikës jashtme” si arësye për dokumentin e mësipër. Megjithatë, dokumenti u mbështet nga 5 agjenci qeveritare amerikane, përfshi Departamentin e Thesarit dhe Këshillin e Sigurisë Kombëtare, dy prej agjencive kryesore formulonin politikën e ndihmës amerikane ndaj Rusisë. Veç milionave përfituara drejtpërsëdrejti, HIID-ja ndihmoi orientoheshin dhe koordinoheshin rreth 300 milion grante USAID.-it për kontraktorë tjerë, tillë si firmat financiare Big Six dhe gjigandi i marrëdhënie me publikun Burson-Marsteller.

Ndërsa qeveria ruse e Yeltsin mori përsipër asetet sovjetike fundin e 1991 dhe fillimin e 1992, u shfaqën mjaft skema privatizimi. Njëra Sovjeti Suprem miratoi 1992 ishte konceptuar parandalonte korrupsionin, por programi Chubais eventualisht arriti ta inkurajojë akumulimin e pronave pak duart dhe i hapi dyert një korrupsioni gjerë. Një gjë e tillë qe aq kontradiktore sa fund Chubais ju desh fund fundit mbështetej kryesisht dekretet presidenciale e Yeltsin, jo miratimit parlamentar, për implementim. Shumë zyrtarë amerikanë e përkrahën këtë mënyrë veprimi diktatoriale dhe Jonathan Hay me bashkëpunëtorët e tij hartuan shumicën e dekreteve. Sipas thënieve Walter Coles USAID-it, një mbështetës i hershëm i programit privatizues Chubais: “Nëqoftëse na duhej një dekret, Chubais nuk duhej kalonte aspak nëpërmjet burokracisë”.

Me ndihmën nga këshilltarët e HIID-së dhe perëndimorë tjerë, Chubais dhe bashkëpunëtorët e tij krijuan një rrjet organizatash “private” financuara nga ndihmat u mundësoi anashkalonin agjenci legjitime qeveritare dhe shmangnin parlamentin e ri Federatës Ruse, Dumën. Nëpërmjet këtij rrjeti, dy ortakë Chubais, Maxim Boycko ( bashkë me Shleifer shkroi “Privatizing Russia”) dhe Dmitry Vasiliev, mbikëqyrën pothuajse 1/3 e 1 miliard dollarëve ndihma dhe milionave tjera huara nga institucione financiare ndërkombëtare.

Pjesa e madhe e këtij fluksi kaloi nëpërmjet Russian Privatization Center (RPC) me qendër Moskë. E themeluar 1992 nën drejtimin e Chubais, i cili qe kryetar i bordit saj edhe kur ishte krye GKI-së, dhe Boycko, i cili qe CEO për pjesën madhe ekzistencës saj, RPC-ja qe ligjërisht një OJQ private joqeveritare. fakt, ajo ishte krijuar nga një tjetër dekret i Yeltsin dhe kishte ndihmuar realizimin e politikës qeveritare lidhur me inflacionin, çështje tjera makroekonomike dhe gjithashtu negociimin e huave me institucionet financiare ndërkombëtare. HIID-ja ishte një themelues i R.P.C.-së dhe Andrei Shleifer kishte shërbyer bordin e drejtorëve. Sipas Ira Lieberman, një menaxher i lartë Departamentin e Zhvillimit Sektorit Privat Bankën Botërore ndihmoi konceptimin e RPC-së, anëtarët e tjerë saj u rekrutuan nga Chubais. Me ndihmën e HIID-së, RPC-ja përfitoi rreth 45 milion dollarë nga USAID dhe miliona nga Bashkimi Europian, qeveri individuale europiane, Japonia dhe vende tjera, si edhe hua nga Banka Botërore (59 milion dollarë) dhe BERZH-i (43 milion dollarë), qe duhet paguheshin nga populli rus. Një rezultat i këtij financimi qe pasurimi, politik dhe financiar, i Chubais dhe i aleatëve tij.

HIID-ja ndihmoi krijoheshin shumë institucione tjera financuara nga ndihma. Njëri qe Federal Commission on Securities, një ekuivalente e përafërt e U.S. Securities and Exchange Commission (SEC). Edhe ky u krijua gjithashtu me dekret presidencial dhe u drejtua nga Dmitry Vasiliev, i përkëdhelur i Chubais. Komisioni kishte tagra implementimi dhe financimi mjaft kufizuara, por USAID-i ia siguronte paratë nëpërmjet dy institucioneve krijuara Harvard drejtuara nga Hay, Vasiliev dhe anëtarë tjerë grupit Harvard – Chubais.

Një prej tyre ishte Institute for Law-Based Economy, i financuar nga Banka Botërore dhe USAID-i. Ky institut, i krijuar për ndihmuar zhvillimin e një kornize ligjore dhe rregullatore për tregjet, evoluoi duke u përfshirë hartimin e dekreteve për qeverinë ruse. Mori rreth 20 milion dollarë nga USAID-i. Gushtin e kaluar, drejtorët rusë ILBE-së u kapën duke pajisje amerikane zyrash me një vlerë prej 500000 dollarësh nga zyra e organizatës Moskë. Pajisjet u kthyen vetëm pas javësh presioni amerikan. Kur auditorë nga zyra e Inspektorit përgjithshëm USAID-it. kërkuan dosje dhe dokumenta lidhur me operacionet e ILBE-së, organizata refuzoi t’ua japë.

Marifeti i krijimit organizatave private mbështetura nga pushteti i qeverisë Yeltsin dhe ruajtja e lidhjeve ngushta me HIID-në qe një mënyrë sigurimi e jopërgjegjësisë. Shleifer, Hay dhe harvardianët e tjerë, gjithë shtetas amerikanë, bëheshin “rusë” kur ju vinte për mbarë. Për shembull, Hay shërbente herëpasëhere dhe nganjëherë njëherazi si kontraktor ndihmash, menaxher për kontraktorë tjerë dhe përfaqësues i qeverisë ruse. Nëqoftëse donatorët perëndimorë sulmoheshin pse po financonin praktika kontraverse privatizimi shtetit, ata mund pretendonin se po financonin organizata “private”, anipse këto organizata qenë kontrolluara apo fuqimisht influencuara nga zyrtarë kryesorë shtetërore. Nëqoftëse rrethi i Chubais kritikohej për keqpërdorim fondesh, menjëherë mund pretendonin se vendimet merreshin nga amerikanët. Donatorët amerikanë mund këmbëngulnin se rusët po vepronin sipas qejfit tyre.

Kundër sfondit prej kapitalizmi tip Klondike Rusisë, cilin ata po ndihmonin krijohej dhe Chubais me ekipin e tij supozohej ta rregullonin, këshilltarët e HIID-së i shfrytëzuan lidhjet e tyre ngushta me Chubais e qeverinë dhe me sa duket qenë aftë kryenin aktivitete biznesi për pasurimin e vetes. Sipas burimeve afërta me hetimin qeveritar amerikan, Hay përdori si influencën e tij, ashtu edhe resurset e financuara nga USAID-i për ndihmuar dashurën e tij Elizabeth Hebert ngrinte një fond huashë, Pallada Asset Management, Rusi. Pallada u bë fondi i parë i huave i liçencuar nga Federal Commission on Securities i Vasiliev. Ky i fundit e miratoi Pallada përpara Credit Suisse First Boston dhe Pioneer First Voucher, institucione financiare shumë mëdha dhe shumë afirmuara.

Pas ngritjes Pallada, Hebert, Hay, Shleifer dhe Vasiliev shikuan për mënyra vazhdonin aktivitetet e tyre teksa fondet e ndihmave filluan pakësoheshin. Duke përdorur resurset dhe financimet e ILBE-së, ata krijuan një formë private konsulence me para taksapaguesish. Një prej klientëve parë firmës qe Nancy Zimmerman, bashkëshortja e Shleifer, e cila drejtonte një hedge fund me qendër Boston tregëtonte rëndshëm bono ruse. Sipas dokumentave ruse regjistrimit, kompania e Zimmerman krijoi një firmë ruse me Sergei Shishkin, kreun e ILBE-së, si Drejtor Përgjithshëm. Dokumentat e korporatës ndodhura Moskë treguan se adresa dhe numri i telefonit i kompanisë me ato ILBE-së qenë njëjta.

Pastaj ishte edhe First Russian Specialized Depository, e cila mban shënimet dhe asetet e investitorëve e fondeve huave. Ky institucion, i financuar nga një hua e Bankës Botërore, punoi gjithashtu përfitim Hay, Vasiliev, Hebert dhe një ortaku tjetër, Julia Zagachin. Sipas burimeve afërta me hetimin e qeverisë amerikane, Zagachin, një amerikane e martuar me një rus, u zgjodh ta drejtonte firmën fjalë edhe pse i mungonte kapitali i kërkuar. Haptazi, duhej kishte ndarje totale midis depozitimit dhe çdo fondi huashë përdorte shërbimet e saj. Por përzgjedhja e Zagachin e shpërfilli këtë dogmë tregut lirë: Pallada dhe depozitimi drejtoheshin nga njerëz me lidhje ngushta njëri me tjetrin nëpërmjet HIID-së. Kështu shumë njerëz supozohej ishin fiduçarët e sistemit jo vetëm e minuan objektivin e deklaruar e ndërtimit institucioneve pavarura e programit ndihmave, por replikuan edhe praktikën sovjetike e “qethjes” se aseteve favor nomenklaturës.

Anne Williamson, një gazetare e specializuar çështjet sovjetike dhe ruse, i detajuan këtë dhe konflikte tjera interesi midis këshilltarëve HIID-së dhe klientëve supozuar tyre librin e titulluar “How America Built the New Russian Oligarchy”. Për shembull, vitin 1995, tenderat e organizuara pronave kryesore kombëtare organizuara nga Chubais, njohura si “hua për pjesë”, Harvard Management Company (HMC), investon universitet, dhe financieri spekulator George Soros qenë entitetet e vetme huaja lejuara merrnin pjesë. HMC-ja dhe Soros u bënë pjesëtarë konsiderueshëm Novolipetsk, kompaninë e dytë madhe çelikut Rusisë, dhe Sidanko Oil, rezervat e cilës i kalonin ato Mobil. Gjithashtu, HMC-ja dhe Soros investuan bursën e brendshme me fitim lartë financuar nga FMN-ja.

Sipas Williamson, akoma edhe e dyshimte qe blerja korrikun e 1997 nga ana e Soros e 24% Sviazinvest, gjigandit telekomunikacionit, partneritet me Uneximbank e Vladimir Potaninit. pas u mësua se pak përpara kësaj blerjeje Soros e kishte furnizuar qeverinë e Yeltsin me një hua fshehtë prej qindra milion dollarësh, ndërkohë qeveria po priste procedurat e nënshkrimit një eurobondi; huaja duket tani se është përdorur nga Uneximbank për blerë Norilsk Nickel gushtin e 1997. Sipas Williamson, programi i asistencës amerikane Rusi ishte i mbushur me konflikte tilla interesi përfshinin këshilltarët H.I.I.D.-së dhe aleatë Chubais financuar nga USAID-i, menaxherë HMC-së, bankierë favorizuar rusë, George Soros dhe mërgimtarë brendshëm punonin tregjet e sapolindura Rusisë.

Pavarësisht ekspozimit këtij korrupsioni median ruse (dhe, mënyrë shumë hezituese, median amerikane), klika HIID – Chubais mbeti deri kohët e fundit instrumenti i madh i politikës ndihmës amerikane për Rusinë. Bile ajo u përdor Komisionin e nivelit lartë Gore – Chernomyrdin, ndihmoi orkestrohej bashkëpunimi i marrëveshjeve amerikano – ruse naftës dhe stacioni hapësinor MIR. Komisioni tani nuk ekziston Capital Markets Forum kryesohej për palën ruse nga Chubais e Vasiliev dhe për palën amerikane nga Presidenti i SEC-it Arthur Levitt Jr. e Sekretari i Thesarit Robert Rubin. Andrei Shleifer u emërua Koordinator Special për katër nëngrupet punuese Capital Markets Forum. Hebert, e dashura e Hay, shërbente dy prej nëngrupeve, siç shërbenin edhe CEO-të e Salomon Brothers, Merrill Lynch dhe kompanive tjera fuqishme investuese Wall Street. KurThe Nation” kontaktoi SEC-in për informacione lidhur me Capital Markets, na u tha lidheshim me Shleifer për komente. Ky i fundit, është nën investigim nga Inspektori i Përgjithshëm i USAID-it për keqpërdorim fondesh, refuzoi intervistohej për këtë artikull. Një zëdhënës i Thesarit tha se Shleifer dhe Hebert qenë emëruar tek Capital Markets nga grupi i Chubais, specifikisht, sipas burimeve tjera, Dmitry Vasiliev.

fakt, projektet e HIID-së nuk u monitoruan kurrë siç duhet nga USAID-i. vitin 1996, një raport i General Accounting Office e përshkruante menaxhimin e USAID-it dhe mbikëqyrjen e HIID-së si shkujdesur”. fillimet e 1997, Inspektori i Përgjithshëm i USAID-it mori dokumenta inkriminuese rreth aktiviteteve HIID-së Rusi dhe nisi hetojë. maj Shleifer dhe Hay i humbën projektet e tyre kur agjencia anulloi shumicën e 14 milion dollarëve ende caktuara për HIID-në, duke cituar dëshmi se dy menaxherët qenë angazhuar aktivitete për “përfitim personal”. dy me sa duket kishin përdorur pozitat e tyre për përfituar nga investime bursat ruse dhe sipërmarrje tjera private. Sipas burimeve afërta me investigimin amerikan, për shembull, ndërsa këshillonin qeverinë ruse lidhur me tregjet e kapitaleve, Hay dhe babai i tij me sa dukej përdornin informacion brendshëm për investuar bonot qeveritare ruse. fundmi, Hay dhe Shleifer mund përballen me ndjekje penale dhe/ose civile. Shleifer vazhdon pedagog i brendshëm Harvard dhe Hay vazhdon punojë me anëtarë klikës Chubais Rusi. Sachs, ka deklaruar se kurrë nuk investon vendet këshillon dhe nuk është i implikuar investigimin aktual qeveritar amerikan, mbetet kreu i HIID-së. Pas riformatimit kabinetit Yeltsin mars, Chubais u emërua një pozitë re rëndësishme. Roli i tij çështjet politiko – ekonomike Rusisë është njollosur nga raportime për pasurim personal. Dy shembuj:

* shkurt 1996, Fondacioni për Mbrojtjen e Pronës Private i Chubais përfitoi një hua pa interes 5 vjecare prej 2.9 milion dollarëshe. Sipas gazetës proYeltsin dhe proreformë “Izvestia”, Stolichny Bank, një institucion merr linja kreditimi nga BERZH-i dhe Banka Botërore, e dha huanë shkëmbim një përqindjeje vogël kompanisë naftës Sibneft kur u shit ankand dhe për kontrollin e mëpasëm një prej bankave mëdha shtetit. Chubais e mbrojti veten duke thënë se praktika tilla qenë zakonshme Perëndim, por dështoi japë ndonjë shpjegim arësyeshëm për rreth 300000 dollarë vitit 1996 ardhura pajustifikuara nga rroga e tij shtetërore.

* Gjatë fushatës presidenciale Yeltsin 1996, zyrtarë sigurisë kapën dy bashkëpunëtorë ngushtë Chubais teksa po dilnin nga një godinë kryesore qeveritare me një kuti kishte shumë se 500000 dollarë kesh për fushatën. Sipas përgjimeve një takimi mëvonshëm bërë nga një anëtar i një prej shërbimeve sigurisë Rusisë, Chubais dhe bashkëpunëtorët e tij përpunonin strategji sesi zhduknin provat e çdo transaksioni paligjshëm, ndërkohë publikisht pretendonin se çdo aludim për mashtrime ishte vepër e armiqve politikë. Një investigim i zgjatur dhe apatik nisi, por eventualisht u la – shumë dëshmi e forcës madhe Chubais. Ai mbeti i vlefshëm për Yeltsin shumti prej aftësisë tij perceptuar për negociuar me Perëndimin, ku shumë e konsiderojnë akoma si simbol reformës ruse.

Gjatë 5 viteve klika Chubais kryesoi politikën dhe ndihmën ekonomike perëndimore Rusi, i shkaktoi një dëm madh asaj. Me mbështetjen e pakushtëzuar Chubais dhe bashkëpunëtorëve tij, njerëzit e Harvard, patronët e tyre qeverinë amerikane dhe donatorët perëndimorë mund kenë përforcuar sistemin e ri oligarkik passovjetik. Shleifer e pranon këtë tek “Privatizing Russia”, libri shkroi me Maxim Boycko, ortakun e Chubais, bashkë me patronin e tij do kapej një tjetër problem financiar përfshinte marrjen e një “bakshishi kamufluar” formën e paradhënieve për një libër lidhur me historinë e privatizimeve ruse. “Ndihma mund ndryshojë ekuilibrin politik”, thonë ata, “nëpërmjet ndihmimit reformatorëve tregut lirë shpartallojnë kundërshtarët e tyre”.

Richard Morningstar, koordinatori i ndihmës amerikane për ish Bashkimin Sovjetik, i qëndron këtij mendimi: “Sikur mos kishim qenë atje për t’i dhënë fonde Chubais, a do mund ta kishim fituar betejën për realizimin e privatizimeve? Ka mundësi jo. Kur flisni për disa qindra milion dollarë, nuk po shkoni ndryshoni vendin me to, por po jepni asistencë shënjestruar për ndihmuar Chubais”. fillimet e 1996, pasi u largua përkohësisht nga posti i lartë prej Yeltsin sepse paraqiste politika ekonomike jopopullore, HIID-ja i erdhi ndihmë duke e futur borderonë e financuar nga USAID-i, një shenjë besnikërie ish Ndihmësadministratori i USAID-it Thomas Dine thotë se e mbështeti. Politikëbërësit perëndimorë si Morningstar dhe Dine e kanë paraqitur Chubais si një vizionar altruist luftonte forca reaksionare. pranverën e 1997, Summers e quajti atë dhe bashkëpunëtorët e tij njëdream team”. Me pak përjashtime, mediat kryesore amerikane e kanë sanksionuar këtë pikëpamje.

Politika amerikane kundrejt Rusisë kërkon një hetim plotë nga ana e Kongresit. GAO i hetoi projektet ruse dhe ukrainase HIID-së 1996, por gjetjet pjesën madhe u hoqën nga menaxhmenti i ndrojtur i agjencisë. Për shembull, ekipi i auditit konkludoi se qeveria amerikane ushtroi “favorizim” ndaj Harvard, por ky konkluzion dhe dokumentacioni mbështetës u hoqën nga raporti final. Vjeshtën e kaluar Kongresi i kërkoi GAO-s shikonte programet e ndihmës europianolindore dhe rolin e Shleifer Komisionin Gore – Chernomyrdin. Pikëpyetje tilla kërkojnë përgjigje, por çdo hetim serioz duhet shkojë përtej korrupsionit individual dhe shqyrtojë sesi politika amerikane, duke përdorur dhjetëra miliona dollarë taksapaguesish, ndihmoi deformohej demokracia e reforma ekonomike Rusi dhe krijohej një oligarki e egër mjaft e pasur.

(Janine R. Wedel është antropologe dhe Associate Research Professor dhe Research Fellow Institute for European, Russian and Eurasian Studies George Washington University, si edhe autore e “Collision and Collusion: The Strange Case of Western Aid to Eastern Europe 1989-1998”. Këtë artikull e ka shkruar vitin 1998 përThe Nation”)

Përgatiti: ARMIN TIRANA / bota.al

The post Djemtë e Harvardit “bëjnë” Rusinë appeared first on XL Press – Communications Media.

Reklama