Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
Reklama

Home » Lajme nga Struga

Etiketë: Lajme nga Struga

Milenko del në gjyq për përhapje të gjuhës së urrejtjes

Gazetari kontrovers Milenko Nedellkovski 17 janar vitin e ardhshëm do ulet bankën e akuzuarve për përhapje gjuhës urrejtjes.
Ai ndiqet penalisht për material racist dhe ksenofobik, lidhje me komentin e tij rrjetin social Fejsbuk ku tallej me zjarret Athinë, Greqi.
Kundër Nedellkovskit është dorëzuar akt-akuzë dhe i kërcënohet dënim me burg prej një deri pesë vjet.

Reklama

Si t’i largoni pikat e zeza?

Sigurohet transporti për kthimin e të lënduarve nga tragjedia në Leskovac

Edhe pse mëngjes u njoftua se ministri i Shëndetësisë Venko Filipçe do vizitojë lënduarit spitalin e Nishit dhe Leskovac, ai ende nuk ka mbërritur vendin e ngjarjes ku u përmbys autobusi me targa Maqedonisë ku dhe humbën jetën tre persona.

Siç njofton televizioni “Sitel”, nga vendi i ngjarjes Filipçe ende s’ka arritur vendin e ngjarjes, ndërsa atje po qëndron Sekretari i Përgjithshëm i Qeverisë, Dragan Rashkovski, i cli tha se Filipçe po udhëton nga një vend tjetër dhe për atë është vonuar.

lg.php?bannerid=0&campaignid=0&zoneid=122&loc=https%3A%2F%2Fwww.botasot.info%2Fmaqedonia%2F998444%2Frashkovski-kemi-siguruar-transport-per-kthimin-e-te-lenduarve-nga-tragjedia-ne-leskovac%2F&referer=https%3A%2F%2Fwww.botasot Sigurohet transporti për kthimin e të lënduarve nga tragjedia në LeskovacNe tashmë kemi organizuar transport për kthimin e lënduarve Maqedoni. Ministri i Shëndetësisë duhet çdo moment arrijë dhe koordinohet me ekipet tona mjekësore shohin se kush ka nevojë për një ekzaminim hollësishëm dhe merret me profesionalizëm”, tha Rashkovski, i cili shtoi se viktima e tretë ende nuk është identifikuar sepse dokumentet e tij personale nuk u gjetën.

Filipçe dhe Rashkovski, si dhe një përfaqësues nga Ambasada e Maqedonisë Beograd, herët u njoftua nga Qeveria se do t’i vizitojnë lënduarit nga aksidenti Leskovac Serbisë.

Dehari: Viti 2018, vit i suksesshëm për komunën e Kërçovës

Komuna e Kërçovës zhvilloi debatin e zakonshëm me përfaqsuesit e BL-ve lokale dhe sektorit civil për propozim buxhetin e vitit 2019 i cili sipas planifikimit kap shumën 13 milion e 640 mijë euro, cilat do harxhohen për investime kapitale përmirësimin e jetës popullatës vendore.

Viti lejmë pas ka qenë një vit i sukseshëm për komunën e Kërçovës, sepse gjatë kësaj periudhe janë realizuar projekte kapitale për popullatën vendore, potencoi kreu i komunës Fatmir Dehari, fillim debatit për buxhetin e viti 2019, i cili sipas tij, edhe sivjet organizohet funksion llogaridhënies dhe transparencës ndaj qytetarëve, cilëve me këtë rast ju mundësohet shtrojnë kërkesat e tyre dhe drejtëpërsëdrejti marrin pjesë planifikimin e strukturës buxhetore për vitin e ardhshëm.

këtë debat për strategjinë buxhetore komunës Kërçovës, përfaqsuesit e Bashkësive Lokale dhe ato sektorit civil, prezentuan idetë e tyre për projektet prioritare duhet përfshihen buxhetin e komunës për vitin 2019, si investime do përmirësojnë jetën e banorëve komunës Kërçovës.

propozim buxhetin për vitin 2019, do përfshihen edhe kërkesat e qytetarëve u parashtruan gjatë këtij debati dhe me këto plotësime ai, do miratohet seancën e Këshillit komunës do mbahet javën vjen.

Buxheti i planifikuar për vitin vjen është 13 milion 640 mijë euro dhe ai do shpenzohet për investime projekte ndryshme infrastrukturore me ndikim sferën ekologjike, ekonomike, arsimore, kulturore dhe sportive.

Rrahje në Kërçovë, një person i lënduar

Kujdes, mjegull në Strazhë

gjithë territorin e Maqedonisë komunikacioni po zhvillohet rrugë me lagështi. rrugën Mavrovë-Strazhë-Krak për shkak dendësisë mjegullave është shkurtuar shikimi nga 20 deri 50 metra.

Nga ora 18:30 është është shfuqizuar ndalimi për qarkullimin e veturave rrugën Delçevë-Deve Bair.

Komunikacioni rrugët e Maqedonisë po zhvillohet me intensitet mesatar. kalimet kufitare nuk ka pritje gjata për hyrje dhe dalje nga vendi.

Apel mërgimtarëve: Mos ejani nepër Serbi për festat e fundvitit 

 

Kanë mbetur edhe pak ditë kur edhe hyjmë vitin e ri 2019-të. Tanimë shumë mërgimtarë ia mësyjnë vendlindjes tyre, për festat e fundvitit.

Shumica e tyre për ardhur Kosovë kalojnë nepër Serbi, por kjo nuk është shumë e dëshirueshme ndodh edhe kësaj here.

Mërgimtarët e Kosovës, do bënin mirë vinin ndonjë rrugë alternative pa kaluar nepër Serbi, sepse kështu do dobësohej edhe shumë Serbia.

Sipas kësaj harte po e shihni lartë, nëse bojkotni rrugët e Serbisë për ardhur Kosovë dhe zgjidhni rrugën për Mal Zi e Shqipëri, distancak kohore do jetë rreth 50 minuta shumë. Këta minuta nuk janë shumë bojkotohet Serbia.

Duke injoruar kufinjtë serbë, qytetarët e Kosovës nuk do blenin naftë, ose gjëra tjera brenda territorit Serbisë, gjë do ta ulte edhe shumë ekonominë e Serbisë, pas vendosjes taksës 100% nga Qeveria e Kosovës.

F.C Struga e fiton turneun “Rashit Tafa”

Perfundon me sukses edicioni i 11-te i turnirit memorial “Rashit Tafa”.
Finalja u luajt midis ekipeve te Struga Trim&Lum dhe Kf Llabunishtes ku ekipi i Struges triumfoi me rezultat 5-1.
Goashenuesh u zgjodh Ard Kasami.

Struga Trim Lum – KF Llabunishta 5:1

FB_IMG_1544982410716 F.C Struga e fiton turneun “Rashit Tafa”

Asnjë udhëtarë nuk ka nga Struga në autobusin e aksidentuar në Serbi

 Ministri i Shëndetësisë, Venko Filipçe, si dhe përfaqësuesi i Ambasadës Maqedonisë Beograd, do t’i vizitojnë lënduarit aksidentin ka ndodhur mbrëmë Leskovac, kur autobusi ka dalur nga rruga.

Filipçe dhe Rashovski do t’i vizitojnë shtetasit e lënduar Maqedonisë spitalet Nish dhe Leskovac.

Nga Ministria e Punëve Jashtme informojnë se autoritetet serbe i kanë njoftuar se aksident jetën e kanë humbur tre persona, një burrë 68 vjeçar dhe dy gra. lënduar janë 32 persona, nga cilët 28 janë jashtë rrezikut për jetë. Ata janë mbajtur Spitalin e përgjithshëm Leskovacit, katër janë kirurgji, një ortopedi. Katër lënduarit me lëndime rënda trupore janë rrezik për jetë dhe janë dërguar Qendrën klinike Nish. Bëhet fjalë për transportuesin me autobusë nga Struga, me targa SU 3325 AC. Nga MPJ-ja informojnë se presin informacione zyrtare shtesë.

Sipas informacioneve MIA-s, autobusi ka qarkulluar relacionin Manastir-Prilep-Tabanoc-Vjenë. Njëri prej shoferëve ishte nga Manastiri derisa tjetri nga Prilepi.

Prilep autobusi ka arritur orën 19:30 minuta dhe stacionin tjetër autobusëve  kanë hipur edhe 11 udhëtarë, konfirmoi shefi i stacionit autobusëve këtë qytet, Lupço Aleksovski.

TRIPTIK PËR MASHAT-Agim Vinca

Agim Vinca

 

TRIPTIK PËR MASHAT

(Tridhjetë vjet një jubileu palavdishëm, me një letër famëkeqe mes)

 

Hyrje

Nuk dua kalojë ky vit, viti 2018, pa e kujtuar një ngjarje ka ndodhur plot tridhjetë vjet parë, vitin 1988 dhe lidhet jo vetëm me mua si individ, por edhe me trevën nga e cila vij dhe me kolektivitetin cilit i takoj: me shqiptarët Maqedoni.

Fjala është për letrën e përfaqësuesve “legjitimë” pushtetit lokal dhe organizatave shoqëroro-politike vendlindjes sime, fshatit Veleshtë Strugës, kundër meje, Agim Vincës.

Kjo letër, e nënshkruar nga: Kryetari i Bashkësisë Lokale Veleshtës, Z. Zh., Sekretari i Organizatës Themelore Lidhjes Komunistëve, K. H., Kryetari i Lidhjes Luftëtarëve, I. K., Kryetari i Lidhjes Socialiste Popullit Punues, M. V. dhe Kryetari i Lidhjes Rinisë, R. D., u botua fillimisht gazetën “Nova Makedonija” Shkup, pastaj edhe përjavshmen “Danas” Zagrebit dhe iu dërgua Fakultetit Filozofik Universitetit Prishtinës, me qëllim merreshin masa ndaj meje.

Cilët ishin nënshkruesit e kësaj letre famëkeqe, prapa cilës qëndronte UDBA dhe KOMITETI? Ata dihen, me emër e mbiemër, gjithë tok dhe secili veç e veç, por, për hir familjarëve tyre, nuk po ua përmendi emrat e plotë.

Formalisht ata ishin “përfaqësuesit e fshatit”, por si dhe pse ishin zgjedhur ato poste, sidomos tre parët, këtë e dinin edhe pulat e katundit. (Përgjigja është një dhe e vetme: për shërbimet ia kishin bërë shtetit).

Evokimin e kësaj ngjarjeje do ta bëj tri pjesë, ashtu siç e kam skicuar para shumë vitesh shënimet e mia, formë një triptiku.

 

 

  1. LETRA NGA VENDLINDJA

(Mars 1988)

thirri zyrën e tij kryetari i Konferencës Aksionale Lidhjes Komunistëve Fakultetit dhe duke treguar një letër shtypur makinë me shkronja cirilike, tha:

Ishte letra e nënshkruar nga përfaqësuesit e pushtetit lokal dhe organizatave shoqëroro-politike vendlindjes sime, Veleshtës, cilën adresë Fakultetit e dërgonte Komiteti Komunal i Lidhjes Komunistëve Strugës.

atë letër, shkruar nga Komiteti Komunal i Strugës bashkëpunim me Shërbimin e Sigurimit Shtetëror ( dhënat dhe emrat përmenden e konfirmojnë qartë këtë gjë) dhe nënshkruar nga përfaqësuesit e pushtetit lokal dhe organizatave shoqëroro-politike vendlindjes sime, thuhej se unë, Agim Vinca, profesor i Fakultetit Filozofik Universitetit Prishtinës, me shkrimet e mia botuara përjavshmen “Danas” Zagrebit, <u>e dezinformoja opinionin jugosllav dhe se ata, domethënë bashkëvendësit dhe bashkëfshatarët e mi, “i gëzonin gjitha drejtat” (kishin shtëpi reja, rrymë elektrike, ujë, rrugë asfaltuara); se ata nuk i habiste fakti unë, “bir i një familjeje balliste e fashiste” dhe “nacionalist e separatist i përbetuar”, flisja e shkruaja atë mënyrë, por i habiste fakti se si mundej një i tillë, si unë, ta edukonte brezin e ri!

Kjo ishte, pak a shumë, përmbajtja e “letrës”, e cila ditë parë qe botuar gazetën “Nova Makedonija” Shkup, nën titullin: “Krajno neprijateljski istap na Agim Vinca” (Paraqitje e skajshme armiqësore e Agim Vincës). Rastësisht isha dijeni asaj letre, synonte jo vetëm shpallte “armik”, por edhe linçonte si njeri e intelektual nga mitë” dhe si akt t’i kujtonte veprimet e inkuizicionit Mesjetë dhe regjimeve egra totalitare kohës sonë: linç i pastër, tipik stalinist.

Një shoku im tetovar, punonte Prishtinë, ma solli nga Tetova “Nova Makedoninë”, ku ishte botuar letra fjalë, një hapësirë relativisht gjerë dhe me një karikaturë mes: një njeri sjell me dorë një “meshalicë” (përzierëse mekanike), e cila vend betonit prodhon libra, libra shqip sigurisht. Ç’simbolikë!

Unë isha njoftuar tashmë me përmbajtjen e asaj letre, por kolegu im, i cili aktualisht kryente edhe detyrën e “shefit” Partisë Fakultet, nuk kishte si ta dinte këtë.

E mora letrën dorë, e shikova, e lexova, vërtetë e rilexova shpejt e shpejt aty, zyrën e “shefit” Partisë Fakultet, ku dokumentet e tilla ruheshin një orman veçantë, metalik.

Mesazhi i saj ishte i qartë. Kërkohej merreshin masa ndaj meje: largohesha nga Lidhja e Komunistëve, ku unë –  nga viti 1981 – isha dënuar me vërejtje fundit-parapërjashtim dhe nga Fakulteti si njeri kisha rënë konflikt me Lidhjen e Komunistëve dhe politikën e saj.

  • falemnderit – i thashë kolegut. – E vlerësoj gjestin tënd. Por, nxirre! Mos rreziko! Sepse Lidhja e Komunistëve është organizatë unike tërë Jugosllavinë…

Kolegu, Vejsel Nuhiu, profesor i gjuhës angleze dhe njeri i formuar, i cili e njihte mirë gjendjen Maqedoni, jo vetëm sepse e kishte kryer Normalen Shkup, por edhe ngaqë ishte nga Presheva, nga një fshat afër Kumanovës, shikoi sy dhe tha:

Kur pashë se ishte i vendosur dhe se nuk fliste sa për sy e faqe, i thashë:

Megjithëse po bënte një veprim palejueshëm, madje dy, një po informonte dhe, e dyta, po ma jepte ta nxirrja jashtë e ta fotokopjoja, Vejseli u bë burrë dhe ma dha.

Dola nga zyra, e fotokopjova servisin e parë dhe ia ktheva prapë dorë.

Letra me cilën kërkohej largimi im nga Fakulteti, u kthye sërish zarf, zarfin e kuq me vulë kuqe sipër.

Ç’faj kisha bërë?

Kisha bërë disa shkrime, letra e reagime, lidhur me diskriminimin e shqiptarëve Maqedoni, sidomos pas vitit 1981, cilat i kisha botuar kryesisht përjavshmen “Danas” Zagrebit, aty-këtu edhe diku tjetër, kurse disa prej tyre ia kisha dërguar edhe gazetës “Nova Makedonija” nga e cila sulmohesha pa ndërprerë dhe, për tepër, kisha guxuar ta merrja telefon redaksinë, por pa arritur kontaktoja me kryeredaktorin, i cili asnjëherë nuk “gjendej” zyrë, ishte vazhdimisht mbledhje ose udhëtim, siç thoshte sekretaresha, e cila posa e ngrinte telefonin kërkonte identifikohesha.

Kjo ishte, pak a shumë, e tëra. I gjithë “mëkati” im.

Kush ishin nënshkruesit e letrës?

I njihja gjithë, me përjashtim fundit, kryetarit Rinisë, një çuni, , sipas mbiemrit, duhej ishte nga Pilaveci (njëra nga lagjet e Veleshtës).

Tre parët ishin shërbëtorë vjetër sistemit, spiunë, rankoviqistë, gjysmanalfabetë, njerëz edhe nënshkrimet e tyre i vinin qirilicë.

mesin e nënshkruesve ishte edhe një me mbiemrin Vinca, cilin e kisha kushëri, madje shumë nga nëna sesa nga babai. E kisha pasur nxënës gjimnaz, i kisha dhënë mësim një vit, klasë parë, kisha qenë edhe kujdestar klase i tij. Mbaj mend se si një herë u vonua orë mësimit, kishte mbetur fushë sportit duke luajtur me top, prandaj ia pata dhënë një shpullë. Dhe ja, tani, pas kaq vitesh, po “hakmerrej”. Nënshkrimi i tij ishte e vetmja firmë e palexueshme, disa vija dhe asgjë shumë. Duke u gjendur krye njërës nga organizatat shoqëroro-politike fshatit, atë kryetarit LSPPM-së, nuk ka pasur çare pa e nënshkruar letrën me cilën dënohej “armiku i popullit”, ish-profesori i tij i gjimnazit, A. V.

Ç’veprim i poshtër e djallëzor i pushtetit maqedonas: goditje me dorën e njerëzve vendlindjes! Po dënonin gjitha “strukturat”: pushteti lokal, komunistët, ish-luftëtarët, pjesëtarët e “frontit popullor”, rinisë socialiste – me vulë e nënshkrim. Vetëm gratë dhe pionierët nuk ishin distancuar nga unë!

 

  1. REDAKSINË E “DANAS”-IT

(Zagreb, 4 prill 1988)

Isha pjesë e një ekipi punonjësish shkencorë Institutit Albanologjik Prishtinës (si bashkëpunëtor i jashtëm), do punonte hartimin e dy projekteve rëndësishme shkencore: Leksikon i shkrimtarëve shqiptarë dhe Fjalor i termave letrarë. Për përfituar nga përvoja e tjerëve këtë fushë, me dy kolegë mi: profesor Rexhep Qosjen dhe profesor Masar Stavilecin udhëtuam për Zagreb për vizitë Entin Leksikografik Kroacisë, themeluar vitin 1950 nga shkrimtari dhe enciklopedisti kroat, Mirosllav Kërlezha, institucion i cili pas vdekjes themeluesit tij mori emrin: Enti Leksikografik “Mirosllav Kërlezha”.

Para dite u takuam me profesorin e Universitetit Zagrebit dhe kritikun e njohur letrar, Predrag Matvejeviqin, me cilin pimë kafe te e famshmja Gradska kavana (Kafeneja e Qytetit) qendër Zagrebit.

Biseduam rreth situatës Kosovë dhe për çështje tjera me karakter letrar, politik e shoqëror. bisedë e sipër unë i tregova se dëshiroja shkoja redaksinë e “Danas”-it, te kryeredaktori, për biseduar lidhur me fushatën po zhvillohej ndaj meje Maqedoni, kishte si shkas shkrimet e mia botuara pikërisht “Danas. “Ai është miku im”, tha Matvejeviqi për kryeredaktorin e “Danas”-it, Mirko Galiqin. Dhe sakaq nxorri nga xhepi një kartëvizitë dhe shpinë saj shkroi: “Dragi Mirko, primi ovog mog prijatelja iz Prištine” (I dashur Mirko, pranoje këtë mikun tim nga Prishtina).

U ndava nga kolegët e mi, profesor Qosja e Masari, i hipa autobusit dhe për pak se gjysmë ore u gjenda para ndërtesës shumëkatëshe “Vjesnikut”, diku periferi Zagrebit, ku gjendej redaksia e “Danas”-it.

Kur ia shfaqa sekretareshës dëshirën ta takoja shefin e saj, kryeredaktorin, ajo, pasi hyri zyrën e tij, doli e tha:  “Është i zënë. Ka shumë punë”. I thashë se vija nga Prishtina; i tregova se përse doja bisedoja dhe kur pashë se as kjo nuk bëri punë, ia zgjata kartëvizitën e Matvejeviqit. Sekretaresha e kulturuar, pasi hyri edhe një herë zyrën e shefit, m’u drejtua sakaq me fjalët: “Urdhëroni! Hyni!”.

Mirko Galiqi ishte burrë rreth dyzet vjeç, ndoshta pesëdhjetë, i mbajtur mirë, i sjellshëm, elegant.

“Bilo bi mi žao ako ste zbog ovoga otputovali iz Prištine”, qenë fjalët e para tij. “Do vinte keq nëse për këtë keni udhëtuar nga Prishtina!”. “Jo vetëm për këtë, por edhe për këtë!”, iu përgjigja. Pastaj bisedova me rreth situatës Maqedoni, me theks veçantë rreth letrës kundër meje botuar ditë parë “Danas” dhe njerëzve e kishin shkruar e nënshkruar atë. “Do nënshkruanin atai thashë – edhe po qe se njerëzit e pushtetit do t’u thoshin se Drini i Zi rrjedh përpjetë”. Dhe ia nxorra tavolinë dosjen e dokumenteve mia, cilat i kisha marrë me vete: nga certifikata e lindjes, te certifikata e shtetësisë, e martesës, dëftesat e katër klasëve gjimnazit bashkë me diplomën etj., ku nuk kishte asnjë germë shqip. Gjithçka ishte maqedonisht dhe me alfabetin cirilik. “Ja, shoku Galiq, shihni se kush e deziformon opinionin jugosllav, unë apo ata?!”. Pasi i pa me vëmendje, tha: “Ç’mund bëj për ju?”.

Para gjithash ta botoni një artikull timin pak gjatë, po pret për botim, cilin e elaboroj pak gjerësisht çështjen e pozitës shqiptarëve Maqedoni dhe diskriminimit tyre paparë gjitha fushat e jetës” – i thashë.

Do botohet numrin e ardhshëm”, m’u përgjigj aty për aty. “Tjetër?”

Tjetër? Një grup intelektualësh nga vendlindja ime, jetojnë e punojnë Prishtinë, duan t’i përgjigjen letrës përfaqësuesve pushtetit lokal dhe organizatave shoqëroro-politike vendlindjes, fshatit Veleshtë Strugës. Do doja botohet edhe letra e tyre “Danas”.

Edhe atë do ta botojmë”, tha kryeredaktori i “Danas”-it, Mirko Galiq, i cili e mbajti fjalën. Artikulli im me titull Mitologjizimi i realitetit, ishte polemikë me njëfarë prof. dr. Jovan Panovski, u botua numrin vijues “Danas”-it, plot një faqe e gjysmë, hapësirë kjo i jepej pakkujt nga kjo e përjavshme cilësore me numër madh gazetarësh, redaktorësh e bashkëpunëtorësh. Ndërsa një numër a dy vonë u botua edhe letra e shtatë intelektualëve veleshtarë, jetonin e punonin Prishtinë, [e nënshkruar nga Dr. Lutfi Istrefi, profesor i Universitetit Prishtinës, Dr. Kadri Zhuta, mjek, Zaim Istrefi, avokat, Remzi Kica, profesor i shkollës mesme, Vibar Hani, ekonomist, Medi Bekteshi, profesor i shkollës mesme dhe Nezahate Reçi, asistente e Fakultetit Shkencave Natyrës], e cila bëri jehonë madhe Kosovë dhe i gëzoi shumë nënshkruesit e saj.

Dola i lehtësuar nga zyra e kryeredaktorit Galiq. Kisha hequr një barrë madhe nga vetja: barrën e akuzës për “dezinformim”, e cila vinte hiç pak se nga vendlindja ime, nga “përfaqësuesit legjitimë” atyre cilët unë i kisha marrë mbrojtje.

Para se largohesha nga redaksia e “Danas”-it takova edhe redaktoren Meri Shtajduhar, e cila i kishte redaktuar tekstet e mia botuara “Danas”. Bisedova me një copë herë bufe duke pirë kafe dhe e pyeta se si i dukeshin shkrimet e mia nga pikëpamja gjuhësore, ngaqë i shkruaja direkt serbokroatisht, përkatësisht kroatoserbisht. Zonja Shtajduhar foli fjalë mira për shkrimet e mia përgjithësi dhe tha se fillim ato kishin nevojë për shumë lekturë, kurse tani gjithnjë e pak.

Pas vizitës Entin Leksikografik Kroacisë, ku takuam, krahas tjerëve, edhe Stipçeviqin dhe pas një takimi me Branko Horvatin shtëpinë e tij periferi Zagrebit, profesor Qosja, Masari dhe unë u kthyem Prishtinë.

 

 

  1. KOMENTET PRISHTINË

Kur doli letra “Danas”, pasi parë kishte dalë “Nova Makedonija”, Prishtina vlonte nga komentet.

“Danas”-i dilte mërkurën, pra mes javës, gjë kishte mbetur si traditë nga VUS-i (Vjesnik u srijedu) i dikurshëm dhe po atë ditë vinte edhe Prishtinë. mërkurën çdo hap shihje njerëz me “Danas”-in nën sqetull. Lexohej shumë kjo e përjavshme, e vetmja u bënte vend shkrimeve tre-katër intelektualëve shqiptarë, i kundërviheshin propagandës zyrtare, ndërkohë shtypi i Beogradit ishte vënë plotësisht shërbim saj.

Duke shkuar mëngjes pas ligjëratës, oborrin e fakultetit takova një kolegun tim Degës me dy tjerë. – “A kaq poshtër janë ata veleshtarët e tu?” – tha ende pa u përshëndetur mirë. – “Kaq!” – i thashë pak me zemërim kolegut tim shumëvjeçar, vinte nga një fshat i Gjilanit. Por sakaq ia ktheva: “As ata pogragjasit e tu nuk janë mirë!”.

Përsëri, edhe pas gjithë atij turpi kishin bërë, nuk po i lëshoja nga dora. vinte inat.

Pas mëngjesit shkova zyrë te profesor Qosja Institut. – “A e lexove?” – e pyeta. “Po” – tha. “Edhe…?”.  shikoi ngultas, pak përmbi syze, siç e kishte zanat dhe tha: “Ata t’mitë i kishin varë për koqesh dhe nuk e kishin bo k’to!”.

Prapë erdhi inat. Pas Pogragjës Nuhës, edhe Vuthajt dhe vuthjanët e profesor Qosjes po dilnin burra se veleshtarët e mi.

Ishim vetëm zyrë, unë dhe ai. “Ashtu-a? – i rimora fjalët e tij. – Edhe për koqesh thua dhe nuk e kishin bërë këtë poshtërsi?!”. Dhe pas pak, shtova: “Nuk jam plotësisht i sigurt se është ashtu!”. Profesori u ndal, shikoi edhe një herë drejt sy dhe e zbuti pak deklaratën e vet: “N’kohë t’Rankoviqit po, tani jo”.

Vdekja vjen prej syve tillë” flet për atë kohë. Xhezairit s’lënë gjë pa i bërë gjatë hetimeve burg. Me nder edhe atë sendin e meshkujve ia lidhin me tel me korrent…

Qëndrova edhe pak zyrën e Qosjes dhe ia shpreha qëllimin për cilin kisha shkuar.

I shqiptoi këto fjalë me ton lartë dhe pa u menduar gjatë.

Pati botuar jo pak shkrime për diskriminimin e shqiptarëve Maqedoni pas vitit 1981; i qe kundërvënë fushatës tmerrshme antishqiptare këtë republikë jugosllave, por tani kjo fushatë kishte arritur kulmin (mars 1988), nuk ia merrte mendja ta mbronte kolegun e vet, me cilin mbronin njëjtën kauzë, pra mua, nga ky sulm brutal.

Ishte ditë marsi me diell, por një “diell me dhëmbë”.

Dola nga Instituti dhe mora rrugën për fakultet dhe prej aty shtëpi, ku prisnin gruaja (e papunë) dhe tre fëmijët e mi, djemtë nxënës shkollës fillore, kurse vajza parashkollore.

Nën përshtypjen direkte letrës nga vendlindja shkrova poezinë “Përralla për mashat”, e cila u botua te “Rilindja” dhe një tekst me titull “Revolta e dirigjuar”, do botohej “Danas” i nënshkruar nga shtatë bashkëvendës mi intelektualë, jetonin e punonin Prishtinë, si përgjigje atyre pestëve, mashave pushtetit, vërtetë mbrojtje vërtetës, e cila, siç do dëshmojnë kohët do vijnë, ishte plotësisht anën tonë.

Nuk ishte e lehtë as kjo punë, sepse kishte qasje e mendime ndryshme, por edhe frikë e hezitim, mirëpo i duhej hequr njolla e turpit i kishin vënë vendlindjes ata pestë, aq sa mund t’i hiqej.

 

vend përfundimit

Dikush mund pyesë me drejtë: përse po i kthehem unë sot kësaj teme, përse po merrem me këtë çështje pas kaq vitesh? Për sedër, vanitet a lavdi? Jo. Por për nxjerrë mësim nga e kaluara.

Sepse, kohët ndryshuan, por jo edhe mendësia jonë, veset, shprehitë… Veprimet e tilla përsëriten edhe sot ndër ne mënyra ndryshme.

Nuk kemi mësuar çka është dashur mësojmë dhe nuk kemi harruar çka është dashur harrojmë! As si individë e as si shoqëri nuk jemi liruar nga kjo sindromë. Mjerisht!

*

  1. s. – Shkrimit po ia bashkëngjes edhe faksimilen e Letrës origjinal dhe reagimin tim poetik ndaj saj: vjershën “Përralla për mashat”, botuar gazetën “Rilindja” dt. 9. 4. 1988.thumbnail_foto_1 TRIPTIK PËR MASHAT-Agim Vincathumbnail_foto_1 TRIPTIK PËR MASHAT-Agim Vinca
Këtë e pëlqejnë %d blogues: