Home » Ese

Etiketë: Ese

Si te shkruani nje ese te shkelqyer?

 
 
Gjëja
e parë ju duhet bëni është e qartë për zgjedhur temën tuaj.
Eshtë e domosdoshme ju zgjidhni diçka ju interesojnë një
farë mënyre, megjithatë ju mund te shkruani një ese edhe nëse ju ka
caktuar dikush për te shkruar. Pavarësisht nga ajo ju duhet
shkruani lidhje me atë ju duhet jeni gjendje gjejnë një
aspekt ju interesojnë dhe drejtoheni ne .
Mos
u merakosni se puna për te shkruar një ese është e lehte 
përgjithësi, një ese përbëhet nga një hyrje, trup, dhe përfundim. Hyrja është ajo ku ju duhet te tërhiqini vëmendjen e lexuesit apo vlerësiusit te eses.
Ju
duhet te shtoni një fjali apo te parashtroni një pyetje kontradiktore
ne mënyre qe kjo le lexuesin te interesuar për te pare se pse ju kërkon
ketë pyetje sepse kjo me një far mënyre e le lexuesin duke menduar për
atë
Ne
hyrje ju gjithashtu duhet te përfshini një deklaratë te përgjithshëm
duke u përcaktuar ne një teme me te specifikuar ku ne fund ajo qon ne
një teze tënden qe ti e ke hedhur. Trupi i paragrafit tuaj duhet te
përfshi një shpjegim te temën tuaj.
Mundohuni
te përqendroheni ne një aspekt te organizimit te idesë tuaj dhe
mundohuni te mos jepini gjithë informatat. Shkruaj diçka atraktive,bëje
lexuesin te interesuar. Përdor shume burime te ndryshme te informacionit
(P.sh Citate,intervista,filma etj)
Ju mund intervistoni një shok apo familjar e di shumë ne lidhje me temën.

fundi, ju duhet hartoni konkluzionit tuaj,e cila është e shkruar si e
kundërta e paragrafit tuaj hyrës Konkluzioni juaj do përdoren për
nxjerrë gjëra te sakta dhe afërta.

këtë paragraf do mbështetin temën tuaj dhe pastaj merresh me
shkrim tuaj   gjitha veçanta për deklaruar diçka përgjithshme
si pasqyrë e paragrafit fund.

Ese për jetën

Mundohesh
bindësh veten se dita e bukur nuk ka ardhur ende. Jeton me këtë
ndjenjë për muaj e vite tëra. Sa shumë kalon koha aq tepër e
kupton se mbase ajo as do vij . Heshturazi diçka shtyn
besosh se ajo tashmë kishte ardhur por ti nuk e kishe vëne re. Atëherë
fillon vrasësh mendjen se cila ka mundur jetë ajo ditë. Ndoshta
kur si fëmijë kishe vizatuar një hartë cilën i kishë bërë bashkë
gjitha kontinentet njihje, duke i derdhur detërat gotën e çajit
mbi tavolinë. I madh e i vogël ishin mahnitur nga ajo pamje, disa e
quajtën tabllo e ftohtë, sa për shkruan dhe gazetat kryeqendër
dhe emri yt për herë parë u lexua edhe nga njerëzit nuk i njihje
as njihnin. Mbase një e tillë do mund ishte dhe dita kur për
herë parë puqite buzët me një vashëz, e cila bëri mendosh se
tashmë je një ‘‘macho’’ i vërtetë. Plot vetbesim, ende pa pritur as
kalonin njëzet e katër orë për këtë ‘‘ngjarje shekullit’’ siç e quaje
ti, por e cila ndodhi vitin e fundit milienumit vjetër, i
tregove fije për pe shokut ngushtë. Ai i tregoi vetëm pak nga ajo
shokut tjetër tij, e ai, pasi i shtoi dhe nja dy tretat, tërë
shkollës. Gjithçka pëfundoi me një flakareshë ta dha ajo nesërmen
mes korzos qytetit. nga ajo kohë ka humbur besimi miq.
Dhe femra.
Vite pas u martove me një tjetër. Dasma ishte e
hareshme, por ti dukeshe i hutuar. bëhej se je bërë burrë shikimin
e tjerëve, por tmerronin obligimet duhej marrë si bashkëshort.
nuk do ishte i lirë. paku jo ashtu si ishe mësuar ti. Tani atë duhej
ndarë përgjysmë. Dhe gjithçka tjetër. Krejt. Sa ti aq dhe ajo. Një
mëngjes me mjegull e kuptove se shpejti do bëheshe baba. Sapo more
këtë lajm fillove kthesh prapa skenat e disa netëve parë dhe
pyetësh se ku gabove. Dhe e gjen. Fajin e kishte vera e kuqe. Si gacë.
Gjunjët tradhëtuan, por nuk u rrëzove. U mbajte si mashkull. Ende pa u
këndellur nga kjo tronditje vere barku i gruas filloi fryhej. Një
ditë e kapën dhimbjet t’i nuk i kuptoje. Dhe nuk mundje sepse
fisin tënd zakonisht meshkujve nuk ju zihet shtati. Vetëm goja.
Nganjëherë. Ashtu, kur i kap paniku. E dërguan spital. Ti qëndrove me
tërë natën. Jo se kishe frikë se do i trubullohej mendja asaj, por
nuk ju zije besë mjekëve. Kishe dëgjuar se ata i fusin jo vetëm hundët
por dhe duart çdokund. Edhe aty ku nuk e kanë vendin. dielën ajo zuri
qajë. Ti e luteshe pushonte. Ajo shkulte flokët pa kursim e ty
dhimbeshin pesëdhjetë eurot kishe paguar për rregullimin e tyre një
javë parë. Fqinji i tretë nga dritarja e fundit fejonte vajzën
ishte dyzetat e hershme dhe ju duhej ishit patjetër çifti i
mirë atë gosti. Pa rënë terri, një infermiere e re doli nga salla e
operacionit dhe zgjati dorën duke uruar. Ti e përqafove fort. Si
ishte një teze e afërt e familjes. Dorën e djathtë ja le ajër. Nuk
i dhe asnjë qindarkë dhe as bëri përshtypje tha ‘‘trullakan’’,
apo ashtu diçka. hollat do duhen për blerë rroba për
foshnjën-mendove-se kush e di sa do zgjatë dimri këtë vit. Para duhet
dhurojnë ata kanë pritur gjatë bëhen prindër, jo si puna jote.
Si kishe qenë kamarier ‘‘orient expres’’.
Tre vite pas
djali tashmë kishte marrë këmbë. Ty ngatërrohej nëpër to. Fjalët i
lëshonte mu si ti dikur: qetë, ngadalë dhe me ‘‘kuja’’. Një mëngjes tu
duk se tha ‘‘Spiderma …an’’. -Sigurisht e ka dëgjuar nga daja i
madh-the me vete. E kalove heshtje dhe nuk e qortove. shumë do
doje ja ledhtoje pak veshin por ato momente hyri gruaja dhe ti, jo
se kishe frikë, por nga respekti për harrmoninë brenda katër mureve, e
ngrite çunin lart. Sapo bëre këtë, një erë, e çuditshme për shijen tënde
prej aristokrati, t‘i mbushi hundët dhe ty tu morr fryma. E këshillove
herën tjetër mos ta bëj pantollona dhe e dërgove tek banjo e
përbashkët duke i treguar me dorë një vrimë madhe, sa koka e dajës
Agim.
Pastaj filloi lufta. Kishe dëgjuar se deri tani asnjë
gjeneratë nuk e ka pasur fatin e keq mos e përjetojë atë. Pse do
duhej ti bëje përjashtim nga ky rregull, i vjetër sa vet bota. Kjo
qetësonte. Mbrëmjeve uleshe pranë televizorit me ngjyra afër se
tjerët. Doje dëgjoje lajmet i pari. Ziheshe vetvete kur plakat e
veja, vinin pinin kafe turke tek ju, thonin se me këtë trup
vendin do e kishe istikame e jo shtëpi. gjorat. Nuk e dinin se
arsyeja nuk ishte se nuk doje por se kur kishin filluar binin
bombat e para lëkura kishte filluar gërvishej shumë vende.
Mbase ishte nga plutoniumi ose uraniumi, si i quanin korrespodentët nga
fushëbetejat. Luftëtarët duhet laheshin ndonjëherë dhe nuk do mund
t’i bëje ballë turpit puna e njollave tua bëhej çështje diskutimi
hapësira jo mbyllura. Sapo po mendoheshe se ndoshta edhe ja
kishte vlejtur dalësh ndonjë fundjave ajër pastër, front,
dhe mësosh si shtihet pushkë, paku ajër, dikush tha se u
krye. Bela-the me vete-tash nuk do durohen heronjt e lagjes. Prej
tyre kishte dhe trima. Por ata nuk ishin kthyer. Si fitimtarë qytet
kishin hyrë këta tjerët. shumtë numër. Biri yt tashmë
voziste biçikletën. Ata kishin mbetur e lutën dilte deri fund
rrugës dhe hulumtonte gjendjen teren. parën nuk e kuptoi.
dytën po. Fillimisht nuk pranoi, por pasi e lutën shumë, dhe pas
shpinës tënde, lutjen e ndihmuan edhe me dy cigare pa filter, ai ju dha
këmbëve. Pas njëzet minutash u kthye i mbushur frymë.-Kanë ikur-tha-e
gezofshim lirinë! Ty tu djersitën faqet. Ishte hera e parë dikush ta
pa lotin.-do bëhesh i madh, bir!-i the-më i madh se baba!-dhe i ofrove
një copë çokollade bardhë. Ai shikoi me indiferencë dhe nuk
foli deri kur prapë ju vizitoi daja i tij, i madhi dhe nusja e tij e re.
E treta. E more vesh se nuk ishte fëmijë. Ishte bërë burrë.
Tash
zihesh vetvete. Cilën nga këto ditë do mundje ta shpallje si
historike e mos përqeshte bota. Po mos ishe lindur me dorë
mbarë gazetat do mbeteshin varfëra për një artikull pikant nga
fusha e talentëve rinj, puthja e pas dhe flakaresha, për cilën
edhe pas kaq viteve flet i tërë qyteti, nuk do kishin ndodhur fare dhe
gojëkëqinjt do mbanin gojat mbyllur. As gruaja nuk do kishte pasur
nderin pjesën e mbetur jetes ta kalonte pranë një njeriu si ti.
Plot jetë. Djali mbasi do mund ishte ngjizur edhe ndonjë aferë
jashtë shtratit bashkëshortor. atë rast nuk je i sigurtë se do
ngjante aq shumë ty. Mbase do kishte marrë ndonje ves ligë nga
gjysma tjetër. Nga ti ka trashëguar edhe admirimin ndaj sorrave. I quan
pulëzeza. E sa për luftën, nuk ishte duart e tua as kur do nisej as
kur do përfundonte. fakt umirë mbaroi. Po zgjaste edhe pak
do zvogëlohej zemra e turpi do hynte ujë. Si leckë e
shtrydhur.
Para se kthehesh dhomën e gjumit kujtohet se
këtë listë do ishte e ndershme hynte edhe dita kur çuditërisht
shpëtove nga mina. Disa miq kishin ftuar ju bashkangjiteshe
gjueti kundër derrave egër. Nuk kishe asnjë lidhje me këtë mani, por
nuk ua prishe qejfin. Ende pa vrarë asgjë dhe askë, ti, me qëllim
gjurmosh përreth se mos rastësisht gjen një pushkë hedhur nga ndonjë
betejë për prestigj, shkele diçka fillim tu duk si një majë
gypi i ndryshkur. -Mos-të bërtiti njëri nga pleqët grup, ai
dukej kryesori-Mos lëviz se mori e liga!-Zëri i tij
trishtoi.-Pse mos lëviz-the me vete-Unë jam njeri i lirë. Për këtë
liri lanë kokat dëshmorët e gjitha luftërave. Dhe gjitha ngjyrave.
Nuk tu desht shumë ta merrje me mend se po kishe bërë dhe një hap
para do mund vdisje. mos ishe . Tu dhimbs vetja. Pse do duhej
mu sot thërrmohej trupi. Ai trup aq i mirë nuk e meritonte një
vdekje tillë. bëhej copë e grimë një vend lagët si ky. Plot
shkurre, baltë e hekurishte harruara gjatë ikjes. Po kishte
zënë ndonjë automjet i tipit ri, ta zëmë ferari, do ja falje.
paku dikujt i kishe shërbyer si premierë. Por këtë fund nuk e pranoje
asesi. Prandaj dhe qëndrove stoik për shumë se dy orë derisa nga aty
larguan disi ca ushtarë uniformuar flisnin një gjuhë huaj.
Si amerikanët.
fund meditimit dyfaqësh e kupton se
vërtetë çdo ditë ke jetuar ka qenë e bukur. E veçantë. Autentike.
Ashtu, mënyrën e saj.

Ese per 7 marsin diten e mesuesit

Ese per 7 marsin diten e mesuesit

images?q=tbn:ANd9GcQN2k60pr-qeytO2_yuR02EKaOJN_dZzL86lMOKDYHVHftbrBuACg Ese per 7 marsin diten e mesuesit

7 marsi eshte dita e vetme e cila i kushtohet mesuesit, kjo me te
vertete e nje dite me vend dhe nje dite qelluar, me vjen mire qe ne kemi
nje dite qe ta falemnderojme mesuesin per te gjitha te mirat dhe
veshtiresite qe i kalon dhe i ka kaluar per te na mesuar neve. Mesuesi
eshte sikur babai/nëna jonë i/e dyte, ai/ajo na mesoi shkronjat A,B,C…
dhe numrat 1,2,3… Ne per 7 mars shfrytezojme rastin qe si per
falenderim mesuesit ti japim dhurata, ku zakonisht i dhurojme lule si
simbol lumturie dhe dashurie ndaj tij.

ese per 7-8 marsin

ese per 7 dhe 8 marsin

ese per 7dhe8 marsin

ese per 7 marsin shqip

per 8 mars poezi

urime per 8 mars

ese per 7 marsin

7 marsi poezi

Ese per 8 marsin diten e nenes

8-marsi1 Ese per 8 marsin diten e nenes

Nje dite qe mbart respekt,dashuri te pafund,per ato qe na dhane jete nga
jeta e tyre.Per ato qe naten e bene dite dhe na mekuan me qumesht nga
gjiri i tyre.
Per ato qe gjenden prane sado larg qe te jemi ,sa here zemrat tona
deshperohen,sa here shpirtrat tane renkojne.
Per ate krijese te Zotit,mbushur me kaq dashuri,me kaq miresi.Ndaj sot
ne kete dite te shenuar po mbeshtes koken dhe mendimet e mija ne prehrin
e nenes sime,ne prehrin e nenave tuaja,ne ate preher ku loti thahet si
me magji,dhe brengat dhe trishtimet largohen.
Aty ku paste diell, drite, paqe, lumturi, qofshin ngahera nenat tona.

Gezuar festen e 8 Marsit per te gjitha nenat e botes,per ato me te
dhemshurat,me te mirat, me te shtrenjtat.

Dera e urimeve eshte e hapur, se ne shpirtin e nje nene nuk ka nevoje te
trokasesh.

ese per 7-8 marsin

ese per 7 dhe 8 marsin

ese per 7dhe8 marsin

poezi per nenen per 8 mars

poezi per 7 mars

vjersha per nenen per 8 mars

vjersha per nenen

poezi per babin

vjersha per mesuesen

thenie per nenen

poezi per shoqen
ese per 7 marsin shqip

per 8 mars poezi

urime per 8 mars

ese per 7 marsin

7 marsi poezi

Ese: Ti je ajo që më bëri ta kuptoj jetën, ta dua jetën

dua ….. dhe nuk dua kurrë ndahem nga ti. Ti je ajo e zbute zemrën time ngurtë. Ti je ajo ngjalle tek unë shpresë, lumturi, vuajtje. Ti je ajo bëri ta kuptoj jetën, ta dua jetën.

….. ti bëre ta kuptoj këtë ndjenjë bukur dhe mistershme, ëmbël dhe drithëruese, brishtë dhe furishme. Nga ti e kuptova ndjenja e bukur jetë mund provoja si dokor i mjekësisë ishte dashuria.

Shpirti im u pushtua nga ju ….., u robërua.

Nuk e mendoja kurrë se do dashurohesha aty ku tjerët shkojnë për kërkuar mjekim. Nuk mendoja kurrë do dashurohesha gjatë stazhit tim si mjek, por ja ndodhi. Dhe mirë ndodhi sepse mund them se tërë këto vite nuk vlejnë aspak ndaj ndjenjës shenjtë ndaj dashurisë. Ndjenjë e cila ka fuqinë edhe zemrën ngurtë ta zbutë, ti jap shpresë, lumturi, kuptim jetës.  Çdo çast kaloj me ty ….. është një mrekulli për zemrën dhe shpirtin, një ”infuzion” për jetën time, një shtytje për vazhduar jetën me tërë sfidat i ka ajo. Çdo kafe-bisedë e bëj me ty është sikur ta kem lexuar një libër tërë. fal për gjithçka, fal për fjalët jo mira ti kam thënë.

….. ti je çasti i mirë i jetës time

Ti je momenti kulmor i kënaqësisë.

Ese për dashuri: Gabimisht mos më harro mua

fal Artiola, fal dua….çdo ditë e
shumë…nuk e di…..kam pritur e luftuar me vite për ta takuar një
vajzë si ju….dhe fund kur mendova se e gjeta….edhe e
humba….nëse ndjen sadopak diçka ndaj meje….më jep edhe një
mundësi….më jep edhe një shancë…… lutem jep mundësi për ta
përmirësuar veten….unë kërkoj falje sinqerisht dhe thellësisht nga
zemra dhe shpirti për tërë ato fjalë ti kam thënë…..Të lutem
kuptoje këtë shpirt do, kuptoje këtë zemër rrah orë e çast por
asnjëherë nuk e shuajti ndjenjën për ty, përkundrazi i dha zjarr
shumë digjet….të digjet….të digjet deri pafundësi….unë
pendohem çfarë kam bërë…..por….nuk e di….ndonjëherë zhgënjehemi
jetë por ç’ti bësh kështu e ka jeta…

Artiola ti je zemrën time dhe do jesh përherë
dhe kesh një vend zemrën e dikujt, do thotë mos jesh
asnjëherë vetëm….ndonjëherë nuk mjafton dashuria e tepërt sepse edhe
teprimi dashuri sjell dëm dhe jo dobi….më fal deshta
shumë….nuk dita dua pak ty….sepse mahniti personaliteti dhe
karakteri juaj…sepse po mos i kishe këto dyja as do shkruaja
më….dhe tani po e kuptoj shumë mirë dashurinë dhe lirisht mund ta
përkufizoj se dashuria është mos hequrit dorë asnjëherë,edhe kur bota
po shembet përpara syve tu. Dhe vërtet bota po shembet para syve
mi sepse kam para, kam pasuri por nuk kam lumturi….dhe kjo mungesë e
lumturisë mu shtua kur m’a ndërpreve bisedën…. dhe për
fund…..Nese gabimisht kam bërë një gabim..atëherë konsideroje gabim
dhe harroje..por harro vetëm gabimin..gabimisht mos harro mua..
dua Artiola.

Ese: Unë jam arkitekt i jetës sime,prandaj duhet të ndërtoj një urë apo një mur

Unë jam arkitekt i jetës sime,prandaj duhet ndërtoj një urë apo një mur”

-Une jam nje arkitekt,ndoshta jo me licence pune,por ashtu e quaj veten
pasi qe vete bera planin e ndertimit te jetes sime,bera
skicat,rrugicat,sakrificat,dhe vuajtjet e mia.Neper cdo rruge apo
rrugice ka nganje trotuar,por erdha tek fundi i nje rruge ku po te bej
edhe nje hap te vetem,do bie ne nje oqean te thelle!Nuk e di c’te bej,te
ndertoj nje mur qe mos te vazhdoj me tutje,apo nje ure,te lidh rrugen
me rruge e te vazhdoj tutje.-Dua te vazhdoj rrugen,dhe sapo skicoj uren
,vjen nje hije e me thote “skico murin e mos vazhdo me !”.Jam ne dileme
se c’te bej,kam shume ide, por nuk di nga t’ia mbaj!!!
 
-Diçka duhet te bej patjeter, se ndryshe mund ta humb jeten!
 
-Arkitekt eshte gjithekush,qe sado pak diqka skicon ne jete,me mundë punon dicka ne te,qe mund ta bej aj vete…
  
Vigjilente N.Gashi

Ese: Sa më shumë që mësoj,aq më mirë e ndjej veten – shkruar nga Vigjilente N.Gashi

Sa shumë mësoj,aq mirë e ndjej veten”

-Te
mesosh eshte gjeja me e mire qe ekziston. Nese meson sigurishtbqe do te
ndjehesh mire,sepse mesimi eshte drite per mendjen.

-Thote nje
fjale e urte “kur e hap librin,pa mesuar diqka nuk e mbylle dot”,dhe kjo
eshte e vertete.Nese ti meson do ta ngrisesh veten para popullit dhe
para botes tende,do te behesh si nje mretereshe e respektuar per gjerat
qe ka bere.Nje mbretereshe qe ka lindur ne nje bote te pasur me dije,e me vlera.
 
-Nese meson do te behesh doktor shkence,presidente e shume
profesione te tjera.Te mesosh eshte te punosh dhe te ndihesh e veqante
dhe ti besh gjerat ashtu sic duhet.
 
-Nese nuk mesoj nuk do te jesh askushi per asnjeri,do te jesh nje njeri qe s’dihet a ekziston apo jo.
 
-Meso qe edhe mbreterit te flasin per menqurine tende!!!

Vigjilente N.Gashi

Ese: Familja – shkruar nga Vigjilente N.Gashi

“Familja”

Vendi ku jeta jone fillon dhe ku dashuria
nuk merr fund asnjeher,quhet familje.Familja eshte nje dhurate per ne
ashtu siq edhe ne jemi tek ta!

Ajo eshte njera nder dhuratat me te
vlefshme per jetet tona,sepse pa te ne as qe do te kishim ardhur ne
jete ndonjehere,pa ta ne do te ishim si disa shkendija qe do shuheshin
ende pa u ndezur mire!!!Ajo eshte nje gje shume e vlefshme,por nuk mund
ta blesh asesi me para!!!

Duaje familjen sepse,ajo te deshi ty , te do dhe do te te doje dhe mbeshtes ne cdo hap te jetes.
Ata jane te vetmit njerez ne kete bote qe sakrifikojne jeten vetem per ty!!!

Vigjilente N.Gashi