Kjo

KJO <i>dëft.1. Tregon një frymor a një send ( shënuar nga një emër i gjinisë femërore), ndodhet afër folësit se një frymor a një send tjetër i njëjtë; zëvendëson një emër gjinisë femërore ( numrin njëjës), përmendet çastin kur flasim ose është përmendur pak parë; kund. ajo. Kjo këtu. Kjo vajzë. Kjo punë. këtë mënyrë (trajtë). Nga kjo pikëpamje.
2. Tregon njërin prej dy frymorëve ose sendeve ( shënuar nga emra gjinisë femërore), krahasohen, përqasen a kundërvihen; kund. ajo. këtë ose atë formë. Nga kjo ose nga ajo anë. As kjo as ajo. As këtë herë, as atë herë. Kjo po, ajo jo. Kjo e qorton, ajo qesh. Një herë shkon kjo, një herë ajo.
3. Përdoret me një emër për përcaktuar mirë kohën shënohet nga emri ose përmendet çastin kur flasim; kund. ajo. Këtë muaj. Këtë herë. Këtë vjeshtë. këtë çast (minutë).
4. Përdoret për treguar mënyrë përgjithësuar një mendim, një gjendje a rrethanë përmendet çastin kur flasim; përdoret për treguar ose për zëvendësuar një frymor, një send etj., me një cilësi a tipar caktuar, është përmendur pak parë ose për cilin po flitet. Këtë them. Këtë di unë. Ç’është kjo me ty? Kjo vjen nga që… Punë është kjo! Vajzë e mirë është kjo! Përveç kësaj krahas kësaj, gjithashtu, përveç asaj.
5. libr. Përdoret vend një emri gjinisë femërore numrin njëjës për mos u përsëritur emri.
6. zyrt. Përdoret përpara emrit një organi ose institucionit dërgon një shkresë, një urdhër etj. Kjo Ministri. Kjo drejtori.
* Kjo është ç’është shih te JAM.

Reklama