Home » Glossary » Ai

Ai

AI <i>përem.1. vetor. Tregon një frymor a një send ( shënuar nga një emër i gjinisë mashkullore), për cilin bëhet fjalë, por nuk është i pranishëm; zëvendëson një emër gjinisë mashkullore ( numrin njëjës), është përmendur pak parë ose do përmendet pas. Ai dhe ajo. Ai vetë pikërisht ai. Atij i takon. Dola me . I dola përpara.
2. përd. em. libr. Përdoret vend emrit përveçëm një njeriu shquar (shkruhet zakonisht me shkronjë madhe) ose emrit dashurit veprat letrare.
3. dëft. Tregon një frymor a një send ( shënuar nga një emër i gjinisë mashkullore), ndodhet larg folësit se një frymor a një send tjetër i njëjtë; zëvendëson një emër gjinisë mashkullore numrin njëjës, është përmendur parë se një tjetër; kund. ky. Ai atje. Ja ai. Po (gjithë) ai i njëjti njeri. Ai djalë (libër). Jo ky këtu, po ai atje.
4. dëft. Tregon njërin prej dy frymorëve ose sendeve ( shënuar nga emra gjinisë mashkullore), krahasohen, përqasen a kundërvihen; kund. ky. këtë ose atë lëmë. Nga ky ose nga ai kënd vështrimi.
5. dëft. Përdoret me një emër për përcaktuar mirë kohën, shënohet nga emri ose është përmendur parë. Atë vit (mot). Atë dimër. Atë mëngjes. atë çast.
6. dëft. Përdoret para një fjalie varur, e cila përcakton frymorin a sendin tregon përemri ( shënuar nga një emër i gjinisë mashkullore), ose para një fjalie kryefjalore, e cila përcakton frymorin a sendin, zëvendëson përemri (me kuptimin «kushdo», «kush»). Ai bie për atdheun mbetet i paharruar. Ai s’ka kokë, ka këmbë. fj. u.
7. dëft. bised. Përdoret para një emri gjinisë mashkullore numrin njëjës për përforcuar një tipar a një vlerësim ose për shprehur mospërfillje a përçmim. Ai farë djali. Gjithë ai popull. Atë pak miell.
8. dëft. libr. Përdoret vend një emri gjinisë mashkullore numrin njëjës për mos u përsëritur emri.
* atë mes shih te MES,~I. ç’ke me shih te KAM. Java shtatë ai tetë shih te JAV/Ë,~A. I kam hipur atij kali shih te HIPI.

Reklama