Home » “Projektligji për Teatrin, projektligj i paprecedent që ligjëron plaçkitjen e pronës publike”

“Projektligji për Teatrin, projektligj i paprecedent që ligjëron plaçkitjen e pronës publike”

 

Nga Klajda Gjosha*

Kurrë nuk do mendohej një vend normal bënim një diskutim tillë për çështjen e Teatrit Kombëtar. Jo vetëm qeveria nuk do guxonte ndërmerrte iniciativa tilla shkatërruese, por ndoshta askush nga ne nuk do guxonte politizonte një çështje ka bëjë me vlerat dhe traditën shqiptare.

Kur mendon për Teatrin Kombëtar Shqipërisë vijnë ndër mend emra shquar aktorësh, disa prej tyre sot fatkeqësisht nuk jetojnë , por ende vazhdojnë mbajnë gjallë një komb tërë me rolet e tyre, humorin apo duke sjellë skenë ato grimca historisë Shqiptare, realitete bukura apo hidhura, por janë pjesë e identitetit tonë kombëtar.

Për shumë njerëz Teatri Kombëtar është një shtëpi e dytë, për shumë tjerë është një pjesë argëtimi e jetës tyre. Ndoshta ka plot qytetarë nuk kanë mundur frekuentojnë këtë institucion por gjithçka kryeqytet e lidhin rreth Teatrit.

Teatri Kombëtar është vepër e një arkitekture mirëmenduar atyre viteve, e shkon njëjtën linjë me gjithçka tjetër ndërtuar rreth saj. Çdo vend do dhe ruan historinë kombëtare nuk do guxonte kurrë shembte një simbol artit shqiptar sado e vjetër ishte ajo, sado e pamirëmbajtur qëllimisht, sado e rrënuar themelet e saj nga njerëz vijnë e ikin politikë po vizionin e kanë shtrirë deri te interesat personale dhe jo përtej kësaj.

Askush nuk ju ndalon ndërtoni një teatër ri, kudo Tiranë ku ka një plan zhvillimor tillë por minimumi do duhej respektonit këtë vlerë historike, pse jo duke e kthyer atë edhe një muzë artit, apo duke vendosur skenë vepra mëdha për hir memories historike gjithësecili nga ne dhe po kështu fëmijët duhet ta gjejnë atë godinë.

Po si ka mundësi gjetët dhe investuat lekë pafund për zyrat e shtetit pa plan dhe nuk gjetët kurrë lekë për mirëmbajtur Teatrin Kombëtar?Po si ka mundësi gjetët lekë pafund për fryrë institucionet tuaja me burokratët e partisë dhe nuk gjetët kurrë lekë për teatrin?Po si ka mundësi gjetët lekë pafund për koncesionet zhvatëse dhe nuk gjetët kurrë lekë për teatrin? Ndoshta përgjigjen e di dhe e ndjen gjithësecili nga ne, por padrejtësia e shtetit kundrejt artit është vetëvrasëse, është e dhimbshme.

Dhe si mos mjaftonte përbuzja për gjatë gjithë këtyre viteve sot na vihet përpara një projektligj i paprecedent ligjëron plaçkitjen e pronës publike ku si asnjëherë tjetër ligji paracakton edhe fituesin me emër konkret për ndërtimin e teatrit dhe kullave rreth tij. Një projektligj shënon rënien e shtetit, shkatërrimin e institucioneve, shkatërrimin e rregullave dhe akteve tjera ligjore mbi cilat funksionon shteti.

Sot edhe pushteti lokal ka rënë, është i papërfillshëm përballë këtij projektligji. Këshilli Bashkiak është i vetmi organ vendimmarrës këtë pjesë as pyetet, anashkalohet e përbuzet. Sot prona e gjithkujt mund rrëmbehet me dëshirë dhe urdhër një individi vetëm. Unë nuk e di nëse dikush sot do gjente ndonjë ndryshim mes diktaturës dhe kësaj katrahure ka shkaktuar sot sistemi ynë autokratik, arbitrar dhe i pamëshirshëm.

Sot Shqipëria është pa gjykatë kushtetuese, pa gjykatë lartë vetëm plotësohej endrra e një individi për qenë i gjithëpushtetshëm dhe ku asnjëri nga ne mos kishte një vend ku ankohej, ku ankimonte padrejtësitë bëhen emër kushtetutës këtij vendi. Sot shteti i drejtës është kthyer përfundimisht shtetin rrëmben dhe plaçkit pronën e përbashkët. Teatri nuk është pronë e Kryeministrit, as e ministrave tij. Teatri është pronë e historisë Shqipërisë, ku gjithë ne jemi bashkëpronar.

Arroganca për vepruar me inat atëherë kur gjithë janë kundër është rrezikshmëria e madhe i kanoset një vendi, sepse këtu logjika tashmë ka humbur. Shqipëria çdo ditë po rrezikon fjalën e lirë, median e lirë. Shqiptarët po varfërohen gjithmonë e shumë duke i bërë ata edhe me vulnerabël kundrejt kërkesës për drejtësi, apo kërkesës për llogari. Institucionet kanë pezulluar punën pasi kryeministri ka vendosur jetë edhe specialist, edhe shef sektori, drejtor apo ministër duke u tallur çdo moment me ndjeshmëritë e qytetarëve e duke i drejtuar ata drejt platformave online po i drejton e ku askush nuk merr kurrë asnjë përgjigje.

Edhe çështja e teatrit është njëjtën grackë dhe ky është momenti qe ai duhet shpëtuar. Për shumë kënd kjo ngjan si një luftë me mullinjtë e erës, por fakt nuk është kështu sepse janë mijëra qytetarë sot jashtë ambienteve Kuvendit kërkojnë dëgjohen, respektohen sepse fund fundit janë ata vendosin për fatin e teatrit, për fatin e këtij vendi.

Dhe meqenëse javës shkoi nuk munda mbaja dot fjalën time këtë foltore përsa i përket një nga prioriteteve madhore kishte bënte me çeljen e negociatave, lejoni ndalem fare shkurt duke ju thënë fare thjeshtë se janë çështje si kjo e shembjes teatrit dhe e rrënimit shtetit drejtës ato e largojnë çdo ditë e shumë vendin tonë nga vlerat europiane.

Sot shqiptarëve i është shtyrë mundësia e çeljes negociatave me një vit. Shkaku është i qartë për gjithë ne: Shqipëria po humbet edhe atë pak demokraci brishtë mundi ndërtonte 27 vite. Sot kushtet duhet plotësojmë janë rënda për supet e një vendi ku s’ka asnjë bashkëpunim politik, po mbi gjitha s’ka asnjë bashkëpunim me qytetarët. vend diskutojmë për integrim ekonomik Shqipërisë dhe rritjes konkurueshmërisë tregut, ne diskutojmë çmontimin e lidhjeve politikës me krimin! Kjo është një nga fatkeqësitë mëdha tek e cila do duhet durojmë edhe festën e qeverisë për dështimin e saj, edhe lojën psikologjike ajo bën çdo ditë duke thënë fituam se ndoshta vitin vjen BE mund na japë një dritë jeshile.

Dhe populli nga ana tjetër është varfëruar aq shumësa nuk ka forcë as mendoj dhe jo t’i kërkoj llogari qeverisë për mashtrimet dhe abuzimet e saj. Ndoshta këtë pikë qeverisë do duhet t’ia njohim këtë arritje!

Ne ndodhemi një moment kritik ku s’ka kohë për lojëra. Kjo është dita ku gjithë bashkë do duhet veprojmë për ndalur këtë marrëzi shtetërore, për ndalur shembjen e Teatrit e për t’ju rikthyer punës për plotësimin e kushteve jetike për Shqipërinë.

Ai teatër sado i vjetër qoftë është simboli i vlerave shqiptare, nga i cili kanë lindur ambasadorët mire këtij vendi. Shqipëria nuk mund jetë europiane duke shkatërruar historinë dhe kulturën, por duke i ruajtur ato me krenari si pjesë e një vlere do jetë vlerë e shtuar edhe për vete Europën.

*Fjala Kuvend e deputetes LSI-së, Klajda Gjosha

Reklama

Lexo më shumë