Home » Agjërime spirituale

Agjërime spirituale

Si është e mundur rrish pa ushqim dhe ujë për 25 orë?” Kur ndodh shpjegoj se ku konsiston Yom Kippur, Dita e Shlyerjes, solemnia e traditës hebraike, ajo e mbërthen menjëherë imagjinatën e bashkëbiseduesit është ideja e një kohe kaq gjatë, pa ngrënë dhe pa pirë. Kjo shënon momentin kur njeriu i përkushtohet lutjes dhe pendesës, ndërkohë Zoti vendos se çfarë do ndodhë vitin do vijë, duke vulosur fatin e gjithësecilit Librin e Jetës: agjërimi ndërfutet këtë kontekst.

Kur rritesh me këto koncepte, nuk duket e çuditshme, as e pamundur. Çdo vit mendoj për gjithë këto kur vjen periudha e Ramazanit, i cili këtë vit ka nisur 15 maj. muajin e shenjtë fesë islame, kujton Zbulimin e Kur’anit dhe Muhamedin, agjërohet përditë, nga agimi deri muzg. “Shumëkush e sheh idenë e Ramazanit si pazakontë, vërtetë trupi mësohet me një ritëm ndryshëm, dhe kur përfundon, mbetet pakëz trishtim. Unë e krahasoj me shtatzaninë: gjatë Ramazanit, jeta e brendshme dhe ajo shpirtërore lulëzojnë”, shpjegon Chiara Ilham Allah Ferrero, Sekretare e Përgjithshme e Komunitetit Islamik Itali. “Nuk është një periudhë ndrydhjeje. Eshtë shumë e ndjerë edhe nga myslimanët jo praktikues, dhe mbrëmje, kur ndodhesh xhami, ndjesia nuk është vetëm ajo e praktikës fetare, por edhe e bashkëjetesës”.

Heqja dorë nga ushqimi dhe pijet, edhe pse merr forma ndryshme, është një pikëpjekje mes shumë feve, duke përfshirë edhe atë krishterë. Vetë papa Jorge BErgoglio pak javë parë, shpalli një ditë agjërimi dhe lutjeje për paqen dhe pajtimin, veçanërisht për Sudanin dhe Kongon. “Si tek Testamenti i Vjetër, edhe tek i Riu, nga marrëdhënia me ushqimin kalon marrëdhënia e lidhjes me Zotin”, shpjegon Massimo Salani, docent i studimeve teologjike dhe autor i tryezë me fetë”. “Ndërkohë botën ortodokse zbatohet rigorozisht, kohët e fundit katolicizëm agjërimi ka rënë harresë, edhe pse kërkohet dy herë vit, Mërkurën e Hirit dhe Premten e Shenjtë, dhe diçka e tillë ka ndodhur me këshillën për ngrënë pak premten, si dhe agjërimin para Eukaristias. Perëndim po shohim një zhdukje këtyre temave nga jeta e përditshme. Për mendimin tim, është një humbje”.

kristianizëm, koncepti i agjërimit interpretohet ndryshe nga hebraizmi dhe islami, uji përshembull lejohet. Një këndvështrim i mëtejshëm për këtë temë vjen nga don Antonio Montorfano, prej shumë se 30 vitesh famullitar Varano Borghi, me 2500 banorë, provincën e Vareses. “Agjërimi si praktikë spirituale personale është ende shumë i përhapur, shpesh si formë shlyerje për një mëkat caktuar, apo për forcuar një lutje caktuar. Lloji i heqjes dorë nga ushqimi është i personalizuar: ndoshta shmanget lloj ushqimi, ose pijet alkoolike. Nga ana tjetër, ndjesia e thellë e këtij ushtrimi nuk është formale, por thelbësore”.

Dhe sa u përket feve orientale, gjithnjë e popullore? Rrëfehet historia e Gautama Budhas , pasi la shtëpinë e prindërve, iu kushtua meditimit dhe ndrydhjes trupit, duke u katandisur deri pragun e vdekjes. atë pikë pranoi një tas oriz, ia ofroi një bareshë, dhe atë pikë kuptoi se qasja e duhur është Rruga e Mesit, jo bollëku, por as edhe agjërimi. E shpjegon Stefano Bettera, shkrimtar dhe gazetar budist. “ budizëm nuk ekziston një këshillë për agjërim. Megjithatë, koncepti kyç është ai i mos mbeturit peng i instikteve, i bërjes një jetë me vetëdijësim dhe moderim, edhe sa i përket ushqimit”.

hinduizëm, agjërimi është një element i rëndësishëm, edhe pse është frut i një zgjedhjeje personale dhe jo i imponuar. Hinduizmi është një tërësi e shumë feve ndryshme, agjërimi është një eksperiencë purifikuese, një mënyrë për t’iu ofruar Zotit. Dita e 11 e muajit hënor konsiderohet gjithmonë pikërisht për këtë praktikë. Meditimi për një kohë gjatë, heshtje, pa ngrënë, është një mënyrë për t’u forcuar, me cilën mësohet edhe si dëgjosh veten.

Një pyetje gjithëve u del spontanisht, është nëse agjërimi bën dëm.

Për një mendim kualifikuar i drejtohem mjekut dhe kryerabinit Romës, Riccardo di Segni, ofron garanci: për ata gëzojnë shëndet normal, edhe 25 orë pa ushqim dhe ujë nuk krijojnë probleme. “Dhe mos harrojmë se mbrojtja e jetës njeriut vjen parasëgjithash: kush ka probleme shëndeti, duhet konsultohet me mjekun dhe pas me rabinin, dhe ata ndihen keq duhet ta ndërpresin menjëherë”, shton ai.

Yom Kippur dhe Pashka hebraike janë zbatuarat nga hebrenjtë kudo botë, edhe nga laikët. “Eshtë nëj takim i mbushur me domethënie, një thirrje e fortë për vetveten. Pastaj, është provuar sociologjikisht sa e rrallë jetë një praktikë, aq shumë ndiqet. hebraizëm, fillimisht agjërimi nuk shihej me sy mirë: Yom Kippuri ishte një rast unik. pas këtë qasje ndërfutet historia, me një seri agjërimesh për kujtuar ngjarje trishtuara, duke nisur nga ajo e muajit 9 Av, kujton shkatërrimin e Tempullit Jeruzalemit”.

Edhe rastin e Ramazanit, ruajtja e shëndetit është e rëndësishme: përjashtohen sëmurët, fëmijët, moshuarit, gratë shtatzëna apo sapo kanë lindur, por edhe ata gjenden udhëtim, ndërkohë kush për arsye pune s’mund agjërojë – ndonjëherë problemi përfundon qendër prozhektorëve, si rastet e futbollistëve – mund kompensojë duke i dhënë një nevojtari ushqimin i duhet për një ditë tërë.

Vuajtja prej mungesave nuk është vetëm një ushtrim i rëndësishëm durimi, por na ndihmon ndjejmë dhembshuri për gjithë ata nuk munden ta zgjidhin problemin e urisë ashtu si ne, me tryeza mbushura pas perëndimit, por vetëm atëherë kur jeta u mundëson gjejnë pakëz bukë, apo një tas me oriz”, rrëfen Rassmea Salah, vitin 2015 bëri lajm sepse ishte ndër parat këshilltare bashkiake Itali mbante vello. Rassmea kujton Ramazanët kur ishte fëmijë e paduruar për agjëruar, dhe përshkruan kënaqësinë kur gjendet me afërm dhe miq, nuk shihen prej kohësh, për lutjen apo vaktet e mbrëmjeve (iftarët”.

“Agjërimi dhe heqja dorë janë ana tjetër e medaljes festës fetare: ashtu si ushqimet konsumojmë për festa ndryshme, edhe heqja dorë nga ushqimi mund rrëfejë përkatësinë tonë”, përfundon teologu Salani.

Pra, për t’u njohur mirë, ulja një tryezë është padyshim metodë e mirë. Por edhe momentet e heqjes dorë nga ushqimi, mishërojnë traditë dhe identitet. fund fundit, agjërimi është shndërruar ndonjëherë një formë proteste civile njerëzish, janë larg çdo lloj besimi fetar. Ndonjëherë, botë ndryshme janë pranë mes tyre, nga sa imagjinojmë ne. “ Sette” – Bota.al

 

The post Agjërime spirituale appeared first on INSAJDERI.

Reklama