Lavdi gëzimit absurd të Eurovizionit!

 

Nga James Ball, CNN

shtunën e kaluar, artistë nga 26 vende Europës e mijëra adhurues u mblodhën Lisbonë për finalen e Eurovizionit 2018, një konkurs ndërkombëtar kënge për shkak formatit, mënyrës votimit dhe politikave çuditshme, bëhet i pakuptueshëm për këdo s’është nga vendet pjesëmarrëse.

Ky konkurs është fakt i vetmi i sjell gjitha vendet e Europës bashkë diçka. Përfshin gjitha kombet e Europës, nga perëndimorët e BE-së e deri te vendet e Ballkanit, Rusinë. Madje, kohët e fundit, pa ndonjë arsye kuptueshme, është pranuar edhe Australia.

Formati është me faza: 37 vendet konkurrojnë dy gjysmëfinale për zënë një nga 20 vendet e finales madhe. Gjashtë vende tjera futen vetëm sepse mbulojnë shumicën e pagesës për shfaqjen.

Çdo vend zgjedh nga një artist. Disa nëpërmjet votave publikut, disa pas dyerve mbyllura. Do konkurrojnë me një këngë zgjat jo shumë se tre minuta. fund zgjidhet një fitues.

Por sistemi i votimit e bën Eurovizionin atë është. Përveç natës kur bëhen seleksionimet, Eurovizioni është ndoshta e vetmja natë kur me miliona shikues do rrinë me orë para ekranit për parë një listë me shifra zakonisht jepen nga prezantues veshur bukur, e kanë detyrë vetëm thonë, për shembull, “Përshëndetje nga Riga”, dhe pastaj lexojnë listën me pikët.

1974 Abba-t futen skenën ndërkombëtare pasi fitojnë Eurovizionin me “Waterloo”

Çdo vend ka dy lista vlerësimi. Njëra listë ka vlerësimin e një jurie ekspertësh, tjetra nga votat publiku jep nëpërmjet mesazheve telefonike nga secili vend pjesëmarrës.

Sistemi ka marrë famë keqe për faktin votuesit i bëjnë ndere vendeve fqinje dhe aleate. Për shembull, Kroacia, do votojë si bukurën çdo këngë vjen nga Bosnje Hercegovina.

Sistemi i votimit bën ndjekësit fiksohen me numerologji, bëjnë analiza statistikore tregojnë se sa shumë ndikohet vota nga politika. Buzzfeed News i ka bërë një analizë votimeve Eurovizionit për 18 vitet e fundit (pjesërisht e drejtuar nga unë), dhe si përfundim gjeti se tre vende kanë shumë gjasa ndihmojnë njëri-tjetrin me pikë, duke ndjekur politikat rajonale Europë.

Dy grupe janë shumë përqendruara: njëri grup përbëhet nga kombet ishin pjesë e ish Jugosllavisë; një grup tjetër përbëhet nga ish shtetet sovjetike dhe nga disa kombe nga juglindja e Europës. Vendet e Europës Veriut dhe Perëndimit përbëjnë grupimin madh, por ky grup është i shpërndarë, pasi ka shumë vende brenda.

Rezultati është fituesi i konkursit nuk varet vetëm nga muzika, por edhe nga politika si dhe nga humori i momentit i kombeve Europiane… dhe i Australisë. Por edhe muzika ka rëndësi, siç thotë dhe adhuruesi ndoshta i fiksuar botë i Eurovizion-it, Kit Lovelace, nga Popbitch.

Analiza e detajuar ofron, sugjeron se këngët duhet jenë minor, jo maxhor; duhet mos jenë 128 “beats” për minutë, por 85 “beats” për minutë. Duhet përmendin natën, motin e keq ose kenë përmbajtje fetare tekst, si dhe mos përmendin diellin, lotët apo shpirtrat. Mundësisht, vajzat duhet këndojnë dhe kërcejnë njëkohësisht skenë.

Konkursi është i padrejtë dhe qesharak. Vende me një popullsi prej 33,000 banorësh sikur mëshirohen para atyre me 70 milionë banorë. Disa vende sjellin artistët mirë kanë, disa e trajtojnë konkursin si parëndësishëm. Disa vendeve madje u jepet mundësia mos konkurrojnë fare por kalojnë drejt e finale. Cilësia e këngës është vetëm një pjesë e vogël e asaj duhet për fituar.

Dhe kjo është e bukura e këtij konkursi. Kombet marrin pjesë Eurovizion janë polarizuar, përçarë, jo vetëm brenda vetes por edhe kundër njërit-tjetrit. Ky konkurs absurd dhe i ndërlikuar, me shumë prej vendeve pjesëmarrëse nuk kanë histori mirë për trajtimin e grupeve LGBT, është si një shkarkim qesharak për cilin Europa ka shumë nevojë.

Vazhdoftë sa gjatë!/ tch

l.h/ dita

Reklama

Lexo më shumë